✍زینب حاجی اکبری: برای «بُشری» غریبم تو، در هفدهم آذرماه ۱۳۶۱، در خانواده‌ای که پس از چهار پسر، چشم‌انتظار آمدن دختری بودند، چشم به جهان گشودی؛ دختری که چشم و چراغ خانه پدر شد. دختری که زهرای شهیدش شبیه ترین به مادرش بود؛ لطیف و زیبا با لبخندی همیشگی. تو شدی چراغ خانه آقا، همدم مادر و پناه برادران. بُشری عزیزم، از همان کودکی با انرژی فراوان، هوش سرشار، شیطنت‌های شیرین، زبان طنز و لبخند همیشگی‌ات، همیشه نقل محافل بودی. هنوز خاطره آن روزهای کودکی را به یاد دارم؛ روزهایی که با وجود هشت‌ ساله بودنم، چهل روز دوری از خانه را در کنار خانواده شما گذراندم. اگر آن روزها برای من آسان گذشت، به خاطر آغوش گرم خانواده‌تان و مهربانی و بی‌ریایی تو و هدی عزیزم بود. هنوز هم وقتی به آن روزها فکر می‌کنم، دلم گرم می‌شود. شما مهمان نوازترین بودید . سال‌ها گذشت و تو بزرگ شدی؛ اما نگاه من به تو، همیشه نگاه یک دوست بود؛ دوستی که از او یاد می‌گرفتم. از شعرهایی که از بر می‌خواندی... از کتاب‌هایی که با اشتیاق مطالعه می‌کردی... از زمانی که یادگیری زبان دیگری را آغاز کردی... از خط زیبایی که با آن دفتری را برایم پر کردی... از شجاعتی که برای تغییر رشته داشتی... از انتخاب ادبیات فارسی به جای پزشکی ... از روزهایی که معلم شدی... هر مرحله از زندگی‌ات، برای من درسی تازه بود. یادت هست وقتی ۱۶ ، ۱۷ ساله بودی ، اصرار داشتی بری لبنان برای دفاع از مردم فلسطین و لبنان ، آخ شهید عزیزم ، تو حتی در نوجوانی هم برای دفاع از حق و حقیقت، روحیه‌ای مبارز داشتی. بعدها خداوند چهار امانت زیبا به تو سپرد؛ محمدحسین، محسن، زینب و زهرا. هنوز صدایت در گوشم مانده است وقتی با ذوق از زهرا می‌گفتی؛ از اینکه چقدر شبیه خودت شده، چراغ خانه است و از آغوش هیچ‌کس پایین نمی‌آید. بُشری عزیزم... اگر بخواهم از اخلاق تو بگویم، از کجا شروع کنم؟ از آرامشت؟ از صبرت؟ از مهربانی بی‌اندازه‌ات؟ یا از لبخندی که انگار هیچ‌گاه از صورتت جدا نمی‌شد؟ هر جمعی که تو واردش می‌شدی، جان تازه‌ای می‌گرفت. بی‌آنکه تلاشی کنی، همه دور تو جمع می‌شدند؛ به خاطر صفای دلت. هنر عجیبی داشتی؛ با هر کسی به زبان خودش حرف می‌زدی و همین باعث می‌شد هر کس در کنار تو احساس آرامش و احترام کند. لطیف بودی، اما استوار. شوخ‌طبع بودی، اما باوقار. مهربان بودی، اما اهل اغراق و نمایش نبودی. یادم نمی‌رود با چه حوصله‌ای پاسخ پیام‌های همه را می‌دادی. مطمئنم هر روز ده‌ها و شاید صدها پیام داشتی؛ اما هر کس صدای تو را می‌شنید، احساس می‌کرد تنها مخاطب توست. این هنر دل‌های بزرگ است. وقتی خواستم برایت بنویسم، قلمم بارها ایستاد. با خودم گفتم چه بنویسم که فردا، آن سوی این دنیا، نگویی: «کاش این را ننوشته بودی.» اما یک چیز را با تمام وجود می‌توانم شهادت بدهم. بُشری جان... تو متعادل‌ترین انسانی بودی که در تمام عمرم شناخته‌ام. بیشتر ما یا اندکی به افراط می‌رویم یا به تفریط؛ اما تو درست بر مدار تعادل حرکت می‌کردی. نه احساساتت از عقل پیشی می‌گرفت و نه عقل، مهربانی‌ات را کم‌رنگ می‌کرد. هر کس تو را از نزدیک شناخته باشد، بی‌تردید این سخن را تأیید خواهد کرد. امروز، هرچند جسمت میان ما نیست، اما حضورت را هنوز احساس می‌کنیم. در خواب‌هایمان به دیدارمان می‌آیی، دلمان را آرام می‌کنی و می‌گویی بی‌تاب نباشید. می‌گویی گرفتاری‌هایتان را به من بسپارید تا خدمت حضرت ولی‌عصر (عج) عرضه کنم. خوشا به سعادتت، شهیده عزیزم... مطمئنم امروز نیز نگاه مهربانت از ما برداشته نشده است بُشری عزیزم، شهادت می‌دهم که در نیکی به مادرت و خدمت به او، کم‌نظیر بودی. با عشق از او پرستاری کردی، حرمتش را پاس داشتی و لحظه‌ای از مهر ورزیدن به او غافل نشدی. خوشا به سعادتت که خداوند مزد آن همه محبت، خدمت و اخلاص را با شهادت به تو ارزانی داشت. گوارای وجودت، عزیز دلم. و پدرت... آن شهید عزیز، برای تو تنها یک پدر نبود؛ امام و الگو هم بود. هنوز در خاطرم هست که می‌گفتی: «با اینکه کمردرد دارم، باید فرزند دیگری بیاورم؛ برای اسلام، برای ایران.» و دیگران را نیز به این نگاه دعوت می‌کردی. و امروز،همان فرزند عزیزت، نماد جنایت همان رژیم جنایتکاری شده است که سال‌ها دستش به خون بی‌گناهان آلوده بوده است. دلم برای زینبت خون است... برای محمدحسین و محسن نیز. اما مطمئنم اکنون بیش از روزهای زندگی دنیایی، حواست به فرزندانت، به خانواده‌ات، به مردم ایران و به همه عاشقان اسلام هست. از تو کم نوشته‌ام؛ نه از آن رو که گفتنی کم بود، بلکه چون تو را نمی‌توان در چند صفحه خلاصه کرد. بُشری غریب من، تو باید کتاب شوی؛ کتابی که دختران این سرزمین، هر روز مرام‌نامه‌ات را بخوانند، بیاموزند و زندگی کنند. اگر در این نوشته کوتاهی یا کاستی بوده است، مرا حلال کن. دوست کودکی و بزرگسالی‌ات. 🆔 @Javaherane |👈

🖼️ شهادت گوارایتان باد ▪️ای پدر شهید امّت، نوشیدن شهد شهادت که عمری در آرزوی آن بودید، گوارایتان باد. پوشیدن خلعت شهادت با بدنی که نشان‌ها از مادرتان زهرای اطهر و جدّتان اباعبدالله الحسین و اباالفضل العباس علیهم الصلاة و السّلام دارد، مبارکتان باشد. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

خط به خط روضه 😭😭😭

✅خانم خجسته(از بستگان امام شهید): وقتی حاج قاسم شهید شد خدمت آقا رفتم که تسلیت بگم، آقا گفتند اگر میخوای من خوشحال بشم خبر بچه جدید بهم بده😍 🔰شهیده بشری خامنه ای بچه چهارمش را فقط برای اطاعت امر آقای شهید آورد👏 ✍بهترین یادگاری از آقا، بچه جدیده چون می دیدم وقتی خبر بچه جدید بهشون می دادیم چقدر ذوق می کردند😭 هرکی یادگاری میخواد یه بچه جدید بیاره #جهاد‌فرزندآوری 💎ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اینجا با "جواهرانه" اندیشیدن، "جواهرانه" زیستن را می آموزید.👇 🆔 @Javaherane |👈

🎥 انیمیشن لگویی «باید برخاست» خیلی زیباست حتما ببیند و برای بقیه ارسال کنید واقعا روحیه میگیریم از اشعار پرمعنای این مداحی 💎ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اینجا با "جواهرانه" اندیشیدن، "جواهرانه" زیستن را می آموزید.👇 🆔 @Javaherane |👈

صحبتهای حاج مهدی رسولی ، شب قبل از تدفین آنتن زنده شبکه سه. 💎ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اینجا با "جواهرانه" اندیشیدن، "جواهرانه" زیستن را می آموزید.👇 🆔 @Javaherane |👈

استوری محمد رسولی عزیز در مورد برخوردهای که بعضی افراد با مداحان عزیزی مثل میثم مطیعی و مهدی رسولی دارند... 💎ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اینجا با "جواهرانه" اندیشیدن، "جواهرانه" زیستن را می آموزید.👇 🆔 @Javaherane |👈

📝 متن کامل پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ 🔗 Rahbar.ir/s/1522 ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

حالا دیگه همه دلخوشی ما اون روزیه که شما بخوای واسمون سخنرانی کنی... اللهم احفظ قائدنا 💚 💎ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اینجا با "جواهرانه" اندیشیدن، "جواهرانه" زیستن را می آموزید.👇 🆔 @Javaherane |👈

عرصه علمی🥇🏆 دکتر پروانه فرزانه متولد1351، عضو هیئت علمی مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران(1399-1386)و متخصصِ علوم سلولی و ایمنی‌شناسی، دانشمندی خستگی‌ناپذیر بود که بانک سلول‌های جانوری و انسانی مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران با بیش از 1400 رده سلولی بنیادی، بیماری‌های خاص انسانی، جانوران در حال انقراض و ... را راه‌اندازی کرد. این بانک، مجموعه‌ای مرجع از توانمندی‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری در حوزه علوم سلولی، زیست‌فناوری و پزشکی در تأمین نیاز مراکز علمی، دانشگاهی، صنعتی و ارایه نمونه‌های استاندارد و حفظ گونه‌های ارزشمند ژنتیکی کشور را فراهم کرده بود. بانک سلولی، بستر و زیرساخت اولیه لازم برای تولید محصولات زیستی مانند هورمون‌ها، واکسن‌ها و پروتئین‌های نوترکیب را فراهم کرده و برای مطالعه بیماری‌هایی چون سرطان و تحقیقات دارویی ابزارهای مناسبی در اختیار محققان قرار می‌دهد. این بانک‌ امکان تسریع تحقیقات در علوم نوین پزشکی همچون سلول‌درمانی، مهندسی بافت و ژن‌درمانی را نیز فراهم میکند. بانک سلول‌های جانوری نیز رده‌های سلولی در زمینه‌های متفاوت مانند تولید فراورده‌های زیست‌فناوری، مطالعات علوم زیستی، تولید جانوران تراریخته، احیای جانوران منقرض ‌شده نقش مهمی دارد. از اقدامات دیگر این بانو راه‌اندازی و توسعه آزمایشگاه‌های سلولی، آسم و ایمنی‌شناسیِ مرکز تحقیقات ایمونولوژی، آسم و آلرژی مرکز طبی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران است. وی همسر دکتر حسین بهاروند(۱۳۵۰) محقق برجسته زیست‌شناسی پژوهشگاه رویان و کاشف سلول های بنیادین در ایران نیز بود. #ایران_قوی #زنان_نقش_آفرین 🆔 @Javaherane