قبلا با یه سری نماهنگا و مداحیا یهو به خودمون میومدیم میدیدیم ساعت نظافت تبدیل شده به گودبایپارتی جعفر(به قول سید🫠)
ولی الان با اونا حتی شادترین حالتمم تبدیل میشه به غصه و دلتنگی شدید💔
یادمه اون شب که خیلی رندوم هوس شب نشینی و غیبت با چای منو خرما ارده نرجس و باقری کردیم
هیچوقتِ خدا اون ساعت از شب مدیرداخلی خاموشیو چک نمیکرد
ولی همزمان با یک دو سه گفتن سید برای شبیه ساز ورودش و آمادگیه ما اومد تو و دهنمونو سرویس کرد
حالا فکر میکنید ما از رو رفتیم و مثه بچه آدم خوابیدیم؟
معلومه که نه حتی بعدش یه کتری دیگه آبجوش گذاشتیم و برای بچه ها قصه نخودی و شاه بدجنس گفتم
بله دوستان من حاضرم دار و ندارمو بدم فقط برای یک هفتهی دیگه زندگی تو اون خوابگاه با هم اتاقیام
ماه های آخر که بود صبحونه نون بربری تازه میخوردیم
یعنی مسئولای صبحونه تو هر هوایی میرفتن نون تازه میخریدن میاوردن
یبار که نوبت ما بود منو سید تو برف و یخبندون رفتیم کلی پشت در نونوایی وایسیدیم تا نونوا چونه هاشو آماده کنه
هیچکیم نبود هنوز ساعت شیش نشده بود😂
هیچی دیگه بنده خدا نونواعه درو باز کرد گفت بیایید تو بشینید سرما نخورید🙂
یه جای دور؛
ماه های آخر که بود صبحونه نون بربری تازه میخوردیم یعنی مسئولای صبحونه تو هر هوایی میرفتن نون تازه می
حالا اینکه خوبه
فک کنید پونزده تا نون دست من بود پونزده تا دست سید
دستامون داشت میسوخت خودمون داشتیم یخ میزدیم انقدرم نونا زیاد بود جلومونو نمیدیدیم😂
با هزار بدبختی خودمونو رسوندیم خوابگاه دم آخری نزدیک بود تو حیاط سر بخورم کل نونا به فنا بره🥴