من دلم برای افرادی تنگ شده که فقط سه روزه که باهاشون آشنا شدم و دیگه هم قرار نیست ببینمشون :_
هدایت شده از نھنگ و میرا
نمیتونم واقعا
وقتی یه نفر رو داخل مدرسه میبینم که تنهاست یا غمیگنه وقتی یه دستفروش میبینم وقتی میبینم یه پیرمرد یا پیرزن مجبوره گدایی کنه نمیتونم . اینجور وقتا میخوام زمین دهن باز کنه منو قورت بده . بعد از دیدن اینجور آدما تا مدتها اگه چیزی بخورم یا بخرم یا چیز خاصی بپوشم عذاب وجدان وجودم رو میجوعه .
یعنی کافیه من یک ثانیه حس خوشحالی بکنم یه جوری خدا برام میرسونه که تا سه سال بشینم گریه کنم :-