من کل مدت دیدنش این‌جوری بودم که بهار خانوم و آقا لطیف در دنیای موازی:)))

مامانم بزرگم که فک می‌کنه من شمالی متوجه نمیشم و راحت جلوم حرف میزنن: منی که متوجه میشم 🎀

تداعی خاطراتِ تو حتی باعث میش نتونم نفس بکشم چه برسه به زندگی کردن .

میدونی من خوشحال ترین دختر جهانم تا زمانی که چیزهای مربوط به تو جلوی من سبز نشننن.

خیلی خوبه که توام برا روان خودت ارزش قائلی و میدونی باید چیکا کنی چون این‌جوری روان منم تا حدودی سالم میمونه.

- آره من اصلا یادم نیوفتاد که پنج ، چهار سال پیش چیکار میکردیم توی این مکان ، اصن یادم نیوفتاد که من پر از ذوق بودم و فک میکردم نمیتونم به این اندازه خوشحال باشمم ، یادم نیوفتاد به جای این آدم امروز که جلوم سبز شد تو همیشه بودی و قشنگ ترین رفتارو باهام داشتی و همیشه زیبا نگام میکردی ، یادم نیوفتاد که تو چقدد قبلا خوب بودی همه چی قبلا خوب بود و من هیچ وقت ناراحت نبودم و به خاطر شدت ذوق و فک کردن بهت تا صبح خوابمم نمی‌برد و من اصلا اشک جلوی چشمامُ نگرفتن به خاطر تداعی این خاطرات و موقعیت ها آره من دیگه بزرگ شدم و رها کردم فقط گاهی مث همین موقع ناراحت میشم .

خداروشکر بچههِ پایین ساختمون حنجرشو از دست دادد انقد عربده زد و گریه کرد .

تقدیم به: جنابِ او♥️🍓 از طرف: مبتلایِ امید

ممنونم✨

امسال قشنگ اینجوریه که قرار نیست بریم اربعین ولی قراره بریم .

یهو یادم افتاد بلقیس دیگه بغل دستیم نیست ، یلدا همکلاسیم نیست ، اقدسم هم مدرسه ایم نیست ناراحت شدم .

-حسین مهمان است!؛))))))