خب بزارید صادقانه بگم که داخل فلسفه هنوز جواب قطعی واسه این سوال داده نشده 😔

همونجوری که از نظر علمی و غیره جواب آنچنانی براش نیست، از جواب دادن پشیمون شدم چون نمیدونم از چه دیدی برای سوالت جواب میخواستی و اگه بخوام از همه نظر بگم طولانی میشه

خب بزارید با یه مثال شروع کنم شما فرض کنید یه کودک، اسباب بازی ای رو از دست یک بچه دیگری میگیره آیا الان او بد ذات هست؟ خب قطعا نه چون هنوز همدلی رو یاد نگرفته آیا او خوب هست؟ نه چون او صرفا خواسته اش رو دنبال کرده پس ما اینجا میتونیم بگیم که او یک انسان درحال رشد هست خوب و بد بودنش با آموزش و تجربه و انتخاب معنا پیدا می‌کند

واووو

خب پس تو یه داستانی اگه ما بگیم "یک شخصیتی منفی_بد است" در اصل داریم به تصمیم هاش اشاره می‌کنیم؟

اممم اون بحثش جداست این مثال داره میگه که انسان با تجربه و آموزش یا بهتره بگم عوامل محیطی ذاتش مشخص میشه

یه مثال دیگه هم هست که کنفوسیوس میگه ذات انسان مثل یه بذری هست که برای رشد به آب و نور نیاز داره

نفهمیدم چیشد؟

خودمم دارم گیج میشم🤣🤣🤣🤣

تروخدا مخ منو قبل از اینکه وارد یازدهم نشدم بهم نریز🤣🙏

بزار از یه دیدگاه دیگه بگم که معمولا این جواب رو بیشتر دانشمندان گفتند اول اگه بخوام از این دیدگاه یه مثال بزنم باید بگم که شما انسان رو یک آب رودخانه فرض کن که میتونه به دریا بره و هم میتونه به باتلاق بره پس یجورایی خداوند در ابتدای خلقت انسان موجودی پاک و مطهر آفریده است که بعد از به دنیا آمدن نوزاد ذاتش یا بد میشه یا خوب که این به عوامل خیلی زیادی بستگی داره