این تصویر برگرفته شده از اساطیر یونانی که یک غول اوریون کور خدمتکارش Cedalion را برروی شانه‌های خود حمل می‌کند.

اصطلاح ایستادن بر شانه‌های غول‌ها (به لاتین: Stand on the shoulders of giants) استعاره‌ای از «کشف حقیقت بر پایه اکتشافات پیشین» است. این استعاره به یکی از افسانه‌های اساطیر یونان بر می‌گردد که یک غول نابینا به نام اوریون، کوتوله‌ای به نام سدالیون Cedalion را بر دوش خود حمل می‌کرد تا به او راه را نشان دهد.

معروف‌ترین کاربرد این تعبیر، عبارتی است از اسحاق نیوتون در نامه ۱۶۷۶ به زبان انگلیسی: اگر فاصله دورتری را دیده‌ام با ایستادن بر شانه‌های غول‌ها بوده است.

بر شانه غول ها بایستید📌🥰

شهریارت می شوم، دار و ندارم می‌شوی؟ ماه رویم، اخترِ دنباله دارم می‌شوی؟ صخره ام، یاد تو موجِ روزگاران من است بی‌قرارت می‌شوم اما قرارم می‌شوی؟ روزی از این روزها دل را به دریا می‌زنم ناخدایت می‌شوم امیدوارم می‌شوی؟ متهم نه، من که محکومم به عشقت نازنین شوره زارم من ولیکن لاله زارم می‌شوی؟ تا سحر امن یجیبا بر لبم جاری ست تا شامی از این شام‌ها شب زنده دارم می‌شوی؟ ️ - شهریار

هزار بار پیاده طواف کعبه کنی قبول حق نشود گر دلی بیازاری مولانا

ره میخانه و مسجد کدام است که هر دو بر مَنِ مِسکین حرام است نه در مسجد گذارندم که رِند است نه در میخانه کین خَمّار، خام است میان مسجد و میخانه راهی است بجویید ای عزیزان کین کدام است به میخانه اِمامی مَست خُفته است نمی‌دانم که آن بُت را چه نام است مَرا کعبهِ خَرابات است امروز حریفم قاضی و ساقی اِمام است برو عطار کو خود می‌شناسد که سَروَرْ کیست، سَرگردان کدام است

"نظری کن ای توانگر که به دیدنت فقیرم"

اگر حسی به من داری ، نجاتم ده ازین غصه نجاتم ده که می‌میرم برای دیگری باشی . ‌. !

کاشکی حتّی مرا از روی رودربایستی نصفِ آن‌قدری که من می‌خواهمت، می‌خواستی با دروغی دلخوشم کن، من به این هم راضی‌ام عشق می‌گوید کسی خیری ندید از راستی! من نمی‌دانم چه بر حالِ دلِ آیینه رفت روبه‌رویش آن‌زمان خود را که می‌آراستی خواستی فرقِ زمین ‌و آسمان روشن شود چون کنارت آمدم، از پیش من برخاستی بغض جای حرف را هرگز نمی‌گیرد، ولی کاش قدری مهربان بودی، مرا می‌خواستی... سید مهدی‌طباطبایی