🗒 ای مگس عرصه سیمرغ نه جولان‌گه توست – بخش دوم ▪️ یادداشت | نوید نظری: ➖ در میانه راه، تهرانی‌های راه‌آشنا لنگان لنگان خودشان را رساندند به کاروان شهدا. با قلوب مردمانی که هزار کیلومتر آن سو‌تر آمده بودند و راه رسیدن را نمی‌دانستند چه کردید؟ آنان که به امید پشتیبانی مردم خوب تهران بی‌هیچ وابستگی و خویشی در اطراف خیابان دماوند به بدرقه کوه امید و صلابت آمده بودند؟ می‌دانید زحمات عاشقانه دوست‌داران خامنه‌ای شهید در شرق تهران، به کار نیامد و تدارک ایشان در غرب تهران، در چگالی جمعیت دل‌داده از خدمت‌رسانی وا ماند؟ در راه بازگشت از آیین بدرقه پدر شهید، به اندازه درنگ نوشیدن جرعه آبی، مهمان موکبی شدم؛ می‌گفت از ۱۰ هزار بطری آب تدارک دیده‌اش تنها هزارتا به کام تشنگان رسیده و باقی، وا مانده است. ➖ می‌دانید مهمانان غیرایرانی از این سبک حکمرانی‌تان شگفت‌زده شده‌اند؟ می‌دانید ده‌ها نفر از اهالی رسانه و اندیشه در میانه راه، مترصد شکار لحظات ناب این رویداد ملی بودند؟ می‌دانید بار ارزشمند خلق روایت‌های نوآورانه و جهان‌پسند توسط ایشان را تباه کردید؟ دست کم در یکی از نقاط مرکزی تهران که ظرفیت نمایش تصاویر گسترده به یمن تدارکات پیشین فراهم بود،۵۰ نفر از این مهمانان دوربین بدست از ساعت ۷ چشم‌انتظار بودند که کاروان رهبر آزادگان جهان کی می‌رسد؟ ➖ پیکر مطهر را پیش از مراسم به غرب تهران برده بودید و در ساعات ابتدایی سراسیمه وانمود کردید امکان حضور پیکر با توجه به خیل عظیم دوست‌داران در مسیر معهود و موعود نیست. شما معنای عهد و قول را می‌دانید؟ چرا نظر دلسوزان را پیرامون مسیر جایگزین نپذیرفتید؟ گفتید امکان تامین نیازهای زائران امام شهید را در مسیر آزادگان ندارید. مگر شما به نیازهای مردم هم فکر می‌کنید؟ مگر از امکان فراهم شده توسط خود مردم در مسیر استفاده کردید؟ به پشتیانی از حضور مردم در مسیر جدید با کمک صد‌ها هیئت پای کار از سراسر کشور و نه تنها تهران، فکر هم نکردید؟ کار سختی بود؟ ۹۰ روز پیشین و این ده روزه اخیر فرصت کمی بود برای فراخوان این عزیزان؟ این همه ساماندهی را برای پر کردن پایگاه‌‌های داده محرمانه سازمانی‌تان می‌خوهید فقط؟ نقدها و پند‌ها: ترسیدید. ترس را جای تدبیر نشاندید. ترس بزرگترین آفت تصمیمات بزرگ است که سدالبته تنها از مردان بزرگ برمی‌آید. امکان حماسه در قلب، تنها از پی سربریدن ترس پدید می‌آید. ترس‌تان از روزهای قبل هویدا بود. به خلق روایت‌ خودتان باور ندارید. چون به قدرت خودتان و مردم‌تان باور ندارید. آزادگان را از ترس تشنگی و گرسنگی مردم وا نهادید و انقلاب را از ترس انبوه همان مردم! ➖ شما اندازه این ملت برانگیخته نیستید. قدتان به همت این مردمان نمی‌رسد. کژکارکردی پیامد ترس است و از آن بدتر، ناراستی، فریب و دروغ! نکند این هم محرمانه بود و اسرار جنگی؟ این سبک مدیریت شماست، فرقی نمی‌کند گاه رویدادی ملی باشد یا بی‌گاه مذاکره‌! اخبار صبح رسانه ملی از قول معاون وزیر خارجه زیرنویس می‌کند که بخاطر نقض عهد امریکا، هیچ گونه از انواع مذاکره اعم غیرمستقیم و فنی با امریکا امروز برگزار نخواهد شد و اخبار شبانگاهی گزارش همان مذاکره را از قول همان معاون وزیر با پرویی واگویه می‌کند. فریب‌کاری با مردم برایتان عادی شده. ➖ شکیبایی این ملت عزیز، تنها به کژی و سستی گستاخ‌تان کرده. شما حتی سپر زبان مردم را نیز برای دفاع از بسیاری ناگفتنی‌های حکمرانی فرو انداختید و تیغ طعن و کنایه دشمنان را تیز کردید. نرنجید از این‌که مردم‌تان حرف‌‌های آن پست‌ترین را غرغره می‌کنند و فرمایش‌های شما را وا می‌نهند. شما شایسته خدمت به این مردم نیستید. نه در جامعه‌پردازی، نه در سیاست. نگاه‌تان به مردم همین‌قدر گله‌وار و توده‌ای است. یادآوری رفتارتان در انتخابات تنها کام را تلخ می‌کند و سودی هم نمی‌بخشد. ➖ شما درکی از تکثر و گوناگونی مردم ایران ندارید. توده را گله‌وار می‌خواهید که تصویرتان را به همان سیاق مندرس‌ از آن هلی‌کوپتر کذایی بگیرید و پلاتو‌هایتان را بگویید. شما سراسیمه‌اید. نه توان و نه صبر خلق روایات تأمل‌برانگیز از یکان یکان مردم ایران و جای‌جای شهر تهران را نداشتید. شما امکان خلق حماسه اربعینی تهران را فروریختید. ترس و شتاب‌زدگی هم‌خانه‌اند. همان‌طور که صبر و تدبیر هم‌زادند. 🔗 قسمت‌های اول| سوم یادداشت #یادداشت #تشییع_امام_شهید #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 ای مگس عرصه سیمرغ نه جولان‌گه توست – بخش سوم ▪️ یادداشت | نوید نظری: ➖ گفته‌اید پیکر‌های پاک را با هلی‌کوپتر از بالای جمعیت وامانده در خیابان‌‌ها عبور می‌دهید؟! درک‌تان از آیین تشییع رهبر شهید توسط جان‌فدایان ایرانی همین است؟ از جوشش‌های درونی مردان و زنان مشتاق چه می‌دانید؟ از شکل‌گیری ارتباطات انسانی و درک انقلاب‌های درونی؟ از قلوب آتش گرفته؟ از ملت برانگیخته؟ از نجواهای مدام غم و حماسه؟ شما پیاده به زیارت سیدالشهداء رفته‌اید؟ هیئت چطور؟ خدا را شکر که در عراقِ اربعین دولت، تنها،‌ شری ضرور است. پایان: وقتی این عریضه سر رسید، پیکر مطهر در حلقه جان‌فدایان، کماکان، چونان نگینی سبز در رکابی سرخ در میان گرفته شده است. پرچم‌های سرخ خون‌خواهی! نوای دژخیم‌کوب و دشمن‌کش؛ «ما همه خون‌خواه پدر، گوش به فرمان پسر». ناگزیر شنیدید که؟ تشییع در همان امتداد است!‌ بجای میدان امام حسین (ع) تا میدان آزادی از ناکجای خیابان! تا تقاطع آزادگان با لشکری! همان زمان، همان تدارک! بدون حضور خبرنگاران، بی‌ پشتیبانی موکب‌داران! در غافل‌گیری سدها هزار ایرانی! ➖ راستش را بخواهید شما حتی فیلم نگاه کردن هم بلد نیستید؛ از وسط آن شروع می‌کنید! شما مزه تماشای فیلم را هم نمی‌توانید چشید! فرموده‌اید مردم شرق تهران بیایند تا برسند به کاروان شهداء! انرژی بالای زائرین اربعین امام حسین(ع) در مسیر رفت را برسنجید با کشان کشان ایشان در راه بازگشت؛ بی‌رمق، سرگشته، ناپیدا مقصد... ➖ ای بر در سرایت غوغای عشق‌‌بازان، هم‌چون بر آب شیرین، آشوب کاروانی! با عجله دنبال آن پیرمرد می‌دوم؛ حاج‌آقا بجنب پیکر هنوز میان مردم است. آقا هنوز در تهران است. یک ایران نگاه‌شان به آقاست و آقای کشوردوست هم‌چنان پای این مردم ایستاده است. می‌گوید چطوری باید بروم؟ کدام مترو؟ پاسخ می‌دهم، نمی‌دانم باز است یا بسته! ناگزیر از مسیرهای اعلامی باید رفت... بعد از پایان: فردا که ساز حماسه‌سرای ایرانیان به نوا درآمد و آهنگ آن جهان را فراگرفت، به خودتان نگیرید. اگر خادم مردمانید از ولی‌نعمتان پوزش بخواهید. این ملت مبعوث ابایی ندارد بار شما را هم به دوش بکشد. اگر یارای پابه‌پا آمدن‌شان را ندارید، دست‌کم تلاش کنید در راه ایشان بمانید. پی‌نوشت: سلام به آن سردار عزیز برسانید بگویید نیازی به چرخاندن پیکر‌های مطهر شهداء در شهر نیست. مردمان منتظر، دردمند و سرخورده به خانه‌ها و استراحت‌گاهشان خزیده‌اند. 🔗 قسمت‌های اول | دوم یادداشت #یادداشت #تشییع_امام_شهید #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🎥 خامنه‌ای بزرگ شهید استقلال ایران است ▪️ علیرضا زادبر: ➖ استقلال انسان ایرانی در عصر خامنه‌ای بزرگ حفظ شد. ما شهید استقلال زیاده داشته‌ایم؛ مثلا میرزا کوچک‌خان در شمال و رئیسعلی دلواری در جنوب؛ اما همه آن‌ها در نهایت شکست خوردند. اما خامنه‌ای بزرگ پیروز شد. #رصد #کلیپ #تشییع_امام_شهید #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 فراتر از نزاع‌های ایدئولوژیک؛ نگاهی به میراث رهبر شهید ▪️ یادداشت | سامح عسکر، نویسنده مصری: من یک نویسندهٔ لیبرالم و صدها دلیل دارم که با این مرد مخالف باشم. اما به کسانی که بعد از مرگ [شهادت] او به او می‌تازند چنین می‌گویم: ➖ یکم: این مرد به دست پلیدترین، کثیف‌ترین و نفرت‌انگیزترین نهاد سیاسی تروریستی تاریخ معاصر به شهادت رسید. ➖ دوم: او در راه دفاع از کشورش جان داد، چون حاضر نشد بر سر حاکمیت یا اقتدار ایران مصالحه کند. ➖ سوم: او در راه دفاع از آرمان فلسطین جان داد، چون از آن دست نکشید –و این آرمان، بزرگ‌ترین آرمان انسانی در عصر حاضر است. هر کس دیگری جای او بود، ۲۰۰ میلیارد دلار از آمریکا می‌گرفت و فلسطین و هر آنچه را که نماد آن است، می‌فروخت. ➖ چهارم: او با یک ترور سیاسی خائنانه به قتل رسید و نحوهٔ کشته شدنش نشان می‌دهد که نفوذش و تأثیر کشورش بر قاتلانش چقدر بوده است. ➖ پنجم: او در حالی از دنیا رفت که فقیر بود و جز خانه‌ای ساده، که حتی امکانات اولیه در آن کمیاب بود، چیزی از خود بر جای نگذاشت. ➖ ششم: دستش به روی اعراب و مسلمانان باز بود و هیچ‌کس را ناامید نمی‌کرد. او همواره در برقراری ارتباط و حسن‌نیت با همسایگان عرب خود پیشگام بود، به‌گونه‌ای که بیشتر آن‌ها به او احترام می‌گذاشتند. ➖ هفتم: او فقط با اسرائیل و آمریکا دشمنی می‌کرد و به‌ویژه اسرائیل را دست استعمار و خرابکاری در خاورمیانه و ریشهٔ اصلی مشکلات منطقه می‌دانست. ➖ هشتم: او به هنر احترام می‌گذاشت و در دوران حکومتش، ایران به جایگاهی پیشرفته در عرصهٔ هنر در سطح جهانی دست یافت، تا جایی که هم‌اکنون گروه‌های موسیقی در مراسم تشییع او پیشاپیش جمعیت حرکت می‌کنند. ➖ نهم: او خواستار اتحاد اعراب و مسلمانان بود – نه زیر یک چتر حاکمیتی واحد، بلکه اتحادی عاطفی و اقتصادی تا آن‌ها را در جهانی که فقط به بلوک‌ها اعتقاد دارد، گرد هم آورد. ➖ دهم: او هرگونه حمله به صحابه یا نمادهای مذهب سنی را رد می‌کرد، توهین یا تحقیر آن‌ها را به هر شکلی ممنوع می‌دانست و در دوران او، چاپ برخی از کتاب‌های شیعهٔ دوازده‌امامی که به صحابه می‌تاختند، از جمله بخش‌هایی از دایرةالمعارف «بحارالانوار»، ممنوع شد. ➖ یازدهم: او علاقه خاصی به مصر داشت، از آن تمجید می‌کرد و به نمادهای آن از همهٔ جریان‌ها و عقاید، بدون استثنا، احترام می‌گذاشت. از میان چهره‌های مصری که برای او و ایرانیان ارزش والایی داشتند، به نام‌های لیبرال، روشن‌اندیش و سکولار اشاره کرده بود. ➖ البته این به این معنا نیست که ما در همه چیز با او و نظام سیاسی‌اش موافق باشیم – اختلاف‌نظر طبیعی است. اما تمرکز بر این نقاط مشترک، فاصله و اختلافات بین مذاهب اسلامی از یک سو، و بین اعراب و مسلمانان از سوی دیگر را کاهش می‌دهد. ➖ به این ۱۱ نکته فکر کنید؛ درخواهید یافت که پروژه‌های فکری، سیاسی و انسانی در آنها نهفته است که اگر توسعه یابند، می‌توانند اعراب و مسلمانان را به جایگاهی کاملاً متفاوت و با منزلتی شایسته در جهان برسانند. ➖ در ضمن، این مرد فقط به هنر احترام نمی‌گذاشت، بلکه در دوران او با وجود محاصره و تحریم‌ها، یک شکوفایی علمی واقعی رخ داد. تعداد مقالات علمی منتشرشده در ایران از حدود هزار مقاله در سال ۱۹۹۷ به بیش از ۵۰ هزار مقاله در سال ۲۰۱۸ رسید، یعنی افزایشی ۸۲ برابری، و این ایران را در رتبهٔ شانزدهم جهان از نظر تولیدات علمی قرار داد. ➖ در زمان او، ایران صاحب برنامهٔ هسته‌ای و موشکی شد که این کشور را به قدرتی منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل کرد که همه ناچارند بارها و بارها آن را جدی بگیرند. ➖ همچنین میانگین طول عمر در کشورش از ۵۰ سال به ۷۵ سال افزایش یافت و مرگ‌ومیر کودکان زیر ۵ سال از ۱۸۵ به ۱۴.۹ در هزار تولد کاهش پیدا کرد؛ یعنی توسعه‌ای در بخش سلامت که نشان می‌دهد محاصره نتوانسته مانع دستیابی به دانش پزشکی تجربی شود – دانشی که ایران در آن شهرتی ممتاز در سطح جهان دارد و پزشکان و بیمارستان‌هایش به طرز چشمگیری پیشرفته هستند. #رصد #یادداشت #تشییع_امام_شهید #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 روش پیونگ‌‌یانگ برای مقابله با راهبرد «قطع سر» ▪️ خلاصه مقاله | [مرکز پژوهش‌ها و مطالعات پیشرفتۀ «المستقبل»: [در پی اِعمال اصلاحاتی در قانون اساسی کره شمالی،] برای اولین بار، این اصلاحات به رئیس‌جمهور کره شمالی [عنوان جدید رهبر کره شمالی، بعد از تغییر قانون اساسی] اختیار می‌دهد که حق خود را در استفاده از نیروهای هسته‌ای، به شورای فرماندهی هسته‌ای این کشور تفویض کند. ➖ این تفویض اختیار، چارچوبی قانونی را ایجاد می‌کند که در صورت مواجهۀ رهبری کره شمالی با تهدید وجودی یا ترور شخص رئیس‌جمهور (کیم جونگ اون)، امکان استفادۀ فوری از نیروی هسته‌ای فراهم شود. ➖ برخی ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که این اصلاحیه، پس از آن صورت گرفت که آمریکا، راهبرد «قطع سر» را با از میان برداشتن سران برخی کشورها را عملیاتی کرد؛ ازجمله دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا و ترور [شهید آیت‌الله] علی خامنه‌ای، رهبر ایران. ➖ این، نشان می‌دهد که [رئیس] کره شمالی، از تکرار این سناریو علیه خود می‌ترسد. شایان ذکر است با توجه به مرزهای بستۀ کره شمالی و محدودیت‌های اِعمال‌شده بر خارجی‌های ساکن در این کشور که نفوذ اطلاعاتی را بسیار دشوار می‌کند، انجام چنین حملاتی علیه کیم جونگ اون و حلقۀ نزدیکان او، آسان نیست. #رصد #یادداشت #دکترین_هسته‌ای #بازدارندگی #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

📸 دیپلماسی اندیشکده‌ای پکن در تهران؛ از تعمیق شراکت راهبردی تا امنیت تنگه هرمز ▪️ گزارش رویداد | نشست سفیر جمهوری خلق چین در ایران، با جمعی از اندیشکده‌های ایرانی، در خانه اندیشه‌ورزان برگزار شد. زونگ پی وو، در این نشست ضمن افتتاح سایت چینی خانه اندیشه‌ورزان، بر تمایل پکن برای گسترش ارتباطات و پیشبرد پایدار مشارکت راهبردی جامع دو کشور تاکید کرد. ➖ سفیر چین با ابراز خوشحالی از تعامل با اندیشه‌ورزان ایرانی، دو کشور را تمدن‌های باستانی با فرهنگ‌های غنی توصیف کرد و بر لزوم تقویت روابط در دنیای پرآشوب امروز تأکید داشت. وی به رشد اقتصادی پایدار چین (حدود ۵ درصد در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵) اشاره کرد، تجربیات توسعه مبتنی بر استقلال و خودکفایی را برجسته نمود و از فرصت‌های بازار بزرگ چین برای جهان سخن گفت. 🔗 گزارش نشست در خبرگزاری‌ مهر | ایرنا | فارس | فرهیختگان #رویداد #کلیپ #پرونده_چین 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 آیت‌الله خامنه‌ای «مقاومت» را از یک مفهوم اخلاقی به یک راهبرد منطقه‌ای تبدیل کرد ▪️ گزارش یادداشت | نشریه آراوت ارمنستان: دکتر احسان موحدیان، کارشناس مسائل قفقاز جنوبی و استاد دانشگاه تهران، در این مقاله به بررسی مهم‌ترین دستاوردهای راهبردی آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای برای ایران پرداخته است. ۱. سیاست «عدم تبعیت»: نهادینه‌سازی استقلال به عنوان سپری در برابر فشارهای بین‌المللی و ایجاد توازن میان قدرت‌های شرق و غرب، که ایران را به بازیگری مستقل و غیرمنفعل تبدیل کرد. ۲. مقاومت» به عنوان راهبردی منطقه‌ای: تبدیل مفهوم اخلاقی مقاومت به یک راهبرد نظامی-منطقه‌ای، ایجاد شبکه‌ای از متحدان برای گسترش «عمق راهبردی» ایران، و توسعه توان موشکی به عنوان بازوی عملیاتی این راهبرد برای بازدارندگی. ۳. تغییر موازنه قدرت: توانایی ایران در «تغییر موازنه قدرت» و تغییر موازنه منطقه‌ای، به گونه‌ای که حتی رقبا (مانند آمریکا و اسرائیل) ناچار به پذیرش نقش تعیین‌کننده ایران در منطقه شده‌اند. 🔗 متن کامل یادداشت #یادداشت #پنجره_ایران #تشییع_امام_شهید #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 تراژدیِ «پیاده‌نظامِ واکنشی»؛ چرا جریان انقلابی باید از دویدن در دقیقه‌ی ۹۰ دست بکشد؟ ▪️ یادداشت | حمید فرهمند: مقدمه: ابزاری برای تمیزکاری، نه مهندسیِ صحنه ➖ بگذارید با یک استعاره‌ تلخ شروع کنم که شاید قلب بسیاری از هم‌سنگرانم را بفشارد: گاهی حس می‌کنم ما برای این ساختار، حکم یک «دستمال یک‌بارمصرف» را پیدا کرده‌ایم. ابزاری که فقط وقتی کثافت‌کاریِ بوروکراسی و بی‌کفایتیِ مدیران بالا می‌زند، فراخوانده می‌شود تا با خون و آبرو صحنه را تمیز کند و بعد، بی‌سر و صدا به کناری گذاشته می‌شود تا بحران بعدی. ➖ این حسِ استثمارشدگی، ریشه در یک پدیده‌ خطرناک در علوم رفتاری دارد که من آن را «شرطی‌شدنِ واکنشی» می‌نامم. ما یاد گرفته‌ایم فقط زمانی «هستیم» که «اتفاقی» بیفتد. ۱. زندانِ واکنشی؛ وقتی میدان را دیگران تعریف می‌کنند در علوم رفتاری، جریانی که فقط در پاسخ به محرک‌های بیرونی (مثل فتنه، ترور، یا تهدید دشمن) بسیج می‌شود، یک جریان Reactive است. از ۹ دی ۸۸ تا تشییع‌های میلیونی این سال‌ها، ما همیشه در «پاسخ» عالی بوده‌ایم. اما مشکل اینجاست: کسی که فقط واکنش نشان می‌دهد، هرگز تعیین‌کننده‌ی قواعد بازی نیست. ➖ ما مفهوم «کار جهادی» را به اشتباه فهمیده‌ایم. فکر می‌کنیم جهاد یعنی sprinting (دویدن با تمام توان) در دقیقه‌ی ۹۰ برای جبرانِ عقب‌ماندگی‌ها. در حالی که جهاد واقعی، یک Marathon (دویدن طولانی و با برنامه) است. جریانی که برنامه‌ریزیِ صبورانه برای ۱۰ سال آینده ندارد، عملاً پیاده‌نظامی است که در زمینِ بازیِ حریف می‌دود. ۲. فلسفه‌ی غرب: انفعالِ توده‌ها به مثابه راهبرد ➖ در تفکر استراتژیک غربی، به‌ویژه در نظریات کسانی چون هنری کیسینجر یا طرح‌های اندیشکده‌هایی مثل RAND، یک اصل نانوشته وجود دارد: «حریف را در چرخه‌ بی‌پایانِ واکنش نگه دار.» آن ها می‌دانند که اگر یک جریان را مدام با بحران‌های پیاپی (اقتصادی، امنیتی، رسانه‌ای) درگیر کنند، آن جریان فرصت «اندیشیدن به آینده» و «طراحیِ ایجابی» را از دست می‌دهد. در این نگاه، «نجابت» و «قانونمداریِ» جریان انقلابی، یک نقطه‌ ضعف تلقی می‌شود که می‌توان با تکیه بر آن، آن‌ها را نادیده گرفت، چون می‌دانند این گروه اهلِ آشوب و تخریب نیست و در نهایت با یک «صبر علوی» سکوت می‌کند. ۳. جوشش از درون؛ درسِ بزرگِ پیرِ جماران و امامِ شهید چرا امام خمینی (ره) یا امام خامنه‌ای شهید توانستند تاریخ را تغییر دهند؟ چون آنها از درون به «جوشش» رسیده بودند. آنها «واکنش» نبودند؛ آنها خودِ «کنش» بودند. اشکال کار ما اینجاست که می‌خواهیم بدون ساختنِ بنیان‌های اخلاقی، استقامت و صبر درونی، بارهای سنگینِ تمدنی را برداریم. علم رفتاری میگوید تغییرِ پایدار از Intrinsic Motivation (انگیزه درونی) می‌آید. تا وقتی تقوا و رشد اخلاقی در درون ما به یک آتشفشان تبدیل نشود، ما فقط مهره‌هایی هستیم که با ریموتِ بحران‌ها تکان می‌خوریم. ۴. مدل ذوالقرنین: ما «پیمانکار» نمی‌خواهیم، «یار» میخواهیم یک خطای بزرگِ حکمرانی در ایران این است که مردم را «مصرف‌کننده» یا «حق‌الزحمه‌بگیرِ» خدماتِ حکومت دیده است. اما منطق قرآن چیز دیگری است. وقتی قومی نزد ذوالقرنین آمدند و گفتند: «ما به تو پول (خرجاً) میدهیم تا بین ما و یاجوج و ماجوج سد بسازی»، او چه گفت؟ او نگفت «پول بدهید تا من برایتان بسازم». او گفت: «فَأَعِینُونی بِقُوَّةٍ» (مرا با نیروی خود یاری دهید - سوره کهف، ۹۵). ذوالقرنین به آنها یاد داد که امنیت و پیشرفت، خریدنی نیست؛ ساختنی است و خودِ مردم باید وسط میدان باشند. (سوره کهف آیه 94 و 95) ➖ امام مهدی (عج) هم قرار نیست بیاید و «به جای ما» کار کند. او به جامعه‌ای نیاز دارد که از حالتِ «واکنشی» خارج شده و به بلوغِ «ان تقوموا لله مثنی و فرادا» (سوره سبأ، ۴۶) رسیده باشد. یعنی قیام برای خدا، حتی اگر تنها باشی، حتی اگر بحرانی در کار نباشد. نتیجه‌گیری: به سوی «کنشگریِ اصیل» ➖ زمان آن رسیده که از سطلِ زباله‌ «ابزارهای یکبارمصرف» خارج شویم. نجابت ما نباید ابزارِ نادیده گرفته شدن‌مان باشد. راه حل، نه در خیابان است و نه در جنجال‌های توئیتری. راه حل در بازگشت به «خودسازیِ استراتژیک» است. باید آنقدر از نظر علمی، اخلاقی و تشکیلاتی قوی شویم که سیستم نتواند ما را نادیده بگیرد. ما نباید فقط برای «دفاع» از خاکریزها فراخوانده شویم؛ ما باید خودمان «طراحِ» خاکریزهای آینده باشیم. #رصد #یادداشت #راهبرد #جامعه #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🎥 حمایت از حاکمیت ایران بر تنگه هرمز و بازگشت تردد به وضع عادی ➖ گزارش شبکه فونیکس چین از نشست اندیشکده‌های ایرانی با سفیر چین #رویداد #بازتاب #پرونده_چین 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

‍ 🗒 افسانه‌های تقلیل‌گرایانه از توسعه در چین ▪️ یادداشت | وارده: در روایت‌های ساده‌انگارانه‌ای مانند آنچه محمود سریع‌القلم تکرار می‌کنند، چین ابتدا ثروتمند شد و بعد مستقل، هویت‌مند و قدرتمند. اما تاریخ واقعی به این اندازه خطی، ساده و «اتاق بازرگانی‌پسند» نیست. مسئله بی‌اهمیتی اقتصاد نیست؛ مسئله این است که اقتصاد را به یک متغیر جادویی تقلیل دهیم و عوامل تعیین‌کننده دیگری مانند جنگ سرد، دولت توسعه‌گرا، حزب کمونیست، سلاح هسته‌ای، ژئوپلیتیک قدرت‌های بزرگ، نیروی کار ارزان، سیاست صنعتی، کنترل مالی و انضباط حزبی را از معادله حذف کنیم. ➖ نخستین خطا، خطای عددی و زمانی است. چین طی «بیست سال» از درآمد سرانه ۲۰۰ دلار به بیش از ۱۰ هزار دلار نرسید. طبق داده‌های بانک جهانی، درآمد سرانه چین از حدود ۳۰۰ دلار در ۱۹۷۸ به ۷۳۰۰ دلار در ۲۰۱۷ رسید — یعنی طی نزدیک به چهار دهه، نه دو دهه. حتی در سال ۲۰۲۵، این رقم به حدود ۱۳۸۶۲ دلار رسیده است. بنابراین ستون اصلی این استدلال با واقعیت آماری و زمانی سازگار نیست. ➖ دومین خطا، تفسیر نادرست از ماهیت اصلاحات چین است. چین «تولید و خدمات را به بخش خصوصی واگذار نکرد» به شکلی که در ادبیات لیبرال ایرانی تبلیغ می‌شود. چین نه روسیه‌ یلتسین شد، نه شیلیِ پینوشه؛ و نه نسخهٔ بی‌کم‌وکاست بانک جهانی را اجرا کرد. مدل چین، سرمایه‌داری دولتی با بازار کنترل‌شده بود: اجازهٔ محدود به مالکیت خصوصی، جذب سرمایهٔ خارجی، ایجاد مناطق ویژه اقتصادی، رقابت صادراتی و ورود تدریجی به بازار جهانی؛ اما حفظ همزمان بانک‌ها، زمین، اعتبارات، شرکت‌های استراتژیک، زیرساخت‌ها، حزب و سیاست صنعتی در دست دولت. حتی امروز هم بخش خصوصی چین بسیار فعال است، اما درون چارچوب قدرت حزب-دولت عمل می‌کند. اصلاح شرکت‌های دولتی از ١٩٧٨ نیز به معنای حذف دولت نبود، بلکه بازآرایی رابطهٔ دولت، بنگاه و بازار بود. ➖ سومین خطا، یکسان‌پنداری «پذیرش رقابت جهانی» با «تسلیم به جهانی‌سازی» است. چین در سال ۲۰۰۱ و پس از پانزده سال مذاکرهٔ سخت به سازمان تجارت جهانی پیوست، اما بدون رها کردن کنترل دولتی یا کنار گذاشتن سیاست صنعتی. پیوستن به WTO بخشی از یک استراتژی بود: بهره‌برداری از بازار جهانی برای انباشت سرمایه، فناوری، اشتغال و صادرات، در حالی که حاکمیت سیاسی، کنترل مالی و نقش محوری حزب حفظ می‌شد. چین جهانی شد، اما بی‌دولت نشد؛ وارد بازار شد، اما دولت را منحل نکرد. رقابت را پذیرفت، اما رقابت را درون راهبرد ملی مهندسی کرد. ➖ چهارمین خطا، وارونه‌خوانی مسئله استقلال سیاسی است. چینِ فقیر دوران مائو نیز از نظر ژئوپلیتیک بازیگری مستقل بود. این کشور پیش از جهش اقتصادی بزرگ، در ۱۹۶۴ اولین آزمایش هسته‌ای خود را انجام داد. یعنی توان بازدارندگی هسته‌ای چین محصول درآمد سرانه ده‌هزار دلاری نبود؛ محصول دولت انقلابی، بسیج امنیتی، تهدیدات جنگ سرد و تصمیم سیاسی برای بقا بود. عضویت دائم در شورای امنیت سازمان ملل (۱۹۷۱) نیز پیش از آغاز رشد اقتصادی چشمگیر رخ داد. نزدیکی تاکتیکی با آمریکا هم بیشتر محصول شکاف چین-شوروی و محاسبات جنگ سرد بود تا ثروت مادی چین. ➖ از این رو، ادعای «چون اقتصاد اصل است، چین امروز استقلال سیاسی و هویت ملی بیشتری دارد» بیشتر شعار است تا تحلیل دقیق. استقلال سیاسی چین فقط از کارخانه و صادرات بیرون نیامد. از انقلاب، جنگ داخلی، جنگ کره، شکاف با شوروی، پروژهٔ اتمی، کرسی شورای امنیت، تمرکز حزبی، سرکوب داخلی، ایدئولوژی ملی، سیاست آموزشی، ارتش، دیپلماسی و سپس رشد اقتصادی بیرون آمد. اقتصاد نقش مهمی داشت، اما علت یگانه نبود. تقلیل یک پدیدهٔ چندعلتی به یک عامل واحد، تحلیل را ساده نمی‌کند؛ آن را مخدوش می‌سازد. ➖ از این حیث، سخن مشاور رئیس‌جمهور اسبق، تفاوت چندانی با همان تحلیل‌های تکراری آقازاده‌های تجدیدنظرطلب ندارد. جذاب است چون ساده است، اما خطرناک است چون تاریخ را تخت و یک‌بعدی می‌کند. چین نه با «بازار آزاد» بزرگ شد و نه با اقتصاد بستهٔ مائویی می‌توانست ادامه دهد. موفقیت چین محصول گشایش کنترل‌شده، دولت قدرتمند، سیاست صنعتی، سرمایهٔ خارجی، صادرات، انضباط حزبی، نیروی کار عظیم، سرکوب سیاسی، موقعیت ژئوپلیتیک و فرصت‌های ساختاری نظام بین‌المللی بود. ➖ چین دقیقاً برعکس روایت‌های اقتصادی ساده‌انگارانه را نشان می‌دهد. بازار وقتی برای قدرت ملی کار می‌کند که درون یک دولت دارای ظرفیت، راهبرد، نظم بوروکراتیک، سیاست صنعتی و فهم ژئوپلیتیک قرار گیرد. بدون دولت، بازار کشور نمی‌سازد؛ فقط رانت، واردات، مصرف و وابستگی تولید می‌کند. #رصد #یادداشت #اقتصاد #پرونده_چین 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🗒 از نقد بیرون تا بازنگری درون؛ واکاوی اندیشه‌ورزی انتقادی در منظومه فکری رهبری شهید ▪️ خلاصه یادداشت | امید هراتی اصل:‌ اندیشه‌ورزی انتقادی در منظومه فکری رهبری شهید، نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه ضرورتی راهبردی برای پویایی تمدنی و استقلال فکری جامعه علمی است. اندیشه‌ورزی انتقادی در نگاه ایشان دارای سه مؤلفه بنیادین نیاز راهبردی به تفکر بنیادین در مقولات زیربنایی، نقد منصفانه و اخلاق‌محور به‌مثابه موتور پیشران اصلاح و منظومه‌سازی فکری مبتنی بر منابع اسلامی به‌عنوان هدف غایی این تفکر است. ➖ رویکرد ایشان ضمن نقد جریان‌های فکری تقلیدی وابسته به غرب، بر تولید دانش بومی و استخراج منظومه‌های فکری مبتنی بر منابع بومی تأکید می‌ورزد و درعین‌حال، آزادی اندیشه و نقدپذیری را از لوازم اساسی هر جامعه پویا می‌داند. ازاین‌رو، اندیشه‌ورزی در نگاه ایشان کارکردی دوگانه دارد: هم ناظر به نقد جریان‌های فکری وابسته به غرب و آسیب‌شناسی راه‌های طی شده است و هم معطوف به شالوده انگاری نظری بر اساس مبانی اسلامی. 🔗 مطالعه متن کامل یادداشت #رصد #یادداشت #رهبر_شهید 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🎥 ما مجبوریم ابرقدرت بشویم ▪️ مسأله ما | قسمت چهاردهم/۱ | حامد سروری، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه حکمرانی ➖ اگر بخواهیم از جایگاه یک قدرت عقب‌نشینی کنیم و مانند گذشته رفتار کنیم، پیامدهای سنگینی دامن‌گیر ما خواهد شد. بی‌ثباتی، جنگ‌های پیاپی، آشوب‌های داخلی و در نهایت تجزیه کشور، پیامدهای قطعی چنین عقب‌نشینی‌ خواهد بود. ➖ اگر قدرتمند نشویم، تجزیه خواهیم شد. بنابراین، ما حق انتخاب نداریم؛ «قدرت بودن» برای ما یک انتخاب نیست، بلکه یک اجبار است 🔗 تماشای برنامه در آپارات | یوتیوب #مسأله_ما #راهبرد #پرونده_مقاومت_ملی 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!