حمایت رئیس جمهور سابق مغولستان از پهلوی! نوشته همونطوری که قرن 13 اومدیم ایستادیم کنار ملت ایران (منظورش کشتار ایرانی‌ها و غارت شهرها و نابودی کتابخانه‌ها و قتل دانشمندان هست)، الانم ایستادیم کنارتون! اگه تا دیروز ذره‌ای شک داشتیم که پهلوی همان مغول است، امروز دیگه مطمئن شدیم.

در اجلاس اخیر داووس، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده با صراحتی کم‌سابقه از مسیر راه‌اندازی آشوب در ایران و راه‌اندازی جنگ خیابانی سخن گفت. او مدعی شد که این سیاست نه‌تنها اقتصاد ایران را تحت فشار قرار داده بلکه به شکل‌گیری تحولات داخلی و بروز اعتراض‌ها در کشور منجر شده است. او با افتخار از «مشکلات اقتصادی در ایران»، «رابطه‌ی مشکلات اقتصادی با ناآرامی‌ها» و «تحریم‌های جدید» سخن گفت و این همه را نشانه «نمونه‌ای موفق از رسیدن آمریکا به اهداف استراتژیک از طریق ابزارهای مالی» دانست. این اظهارات، در واقع، گزارش فشرده‌ای است از چگونگی تبدیل تحریم اقتصادی به سلاح سیاسی در خدمت تغییر ساختارهای داخلی یک کشور مستقل. در نگاه نخست، شاید چنین اظهاراتی تنها نوعی بیانیه‌خوانی سیاسی به‌نظر برسند اما در واقع نشانه‌ای روشن از استراتژی «جنگ ترکیبی» آمریکا هستند. وقتی کشوری با خوی استکباری -نظیر آمریکا- ریسک و هزینه‌ی حمله‌ی مستقیم نظامی را بالا می‌بیند، با ترکیبی از فشار اقتصادی، عملیات روانی، تحریک اجتماعی و روایت‌سازی رسانه‌ای به جنگ ملتی که خواهان استقلال و پیشرفت است می‌آید. هدف چنین جنگی نه دولت‌ها و حکومت‌ها بلکه تمامِ یک دولت-ملت است. اعترافات وزیر خزانه‌داری ایالات متحده در داووس عملاً اعلام رسمی همین تاکتیک است: ایجاد تنگنای معیشتی، تبدیل فشار اقتصادی به نارضایتی اجتماعی، و سپس مدیریت بیرونی اعتراض‌ها به سمت آشوب برای برهم زدن ثبات سیاسی. این دقیقاً همان چیزی است که بیش از یک دهه پیش، رهبر انقلاب در خصوص آن هشدار داده بودند. ایشان در سخنرانی‌های نوروزی سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ در حرم مطهر رضوی به روشنی گفتند که طراحان سیاست خارجی آمریکا هدف تحریم‌ها را نه برنامه هسته‌ای یا موضوعات امنیتی، بلکه «کشاندن مردم به خیابان در اعتراض به دولت و نظام» اعلام کرده‌اند. آن روزها شاید برخی از افراد خوش‌بین به غرب تصور می‌کردند این نوع سناریوها اغراق‌آمیز یا بدبینانه است، اما امروز همان واقعیت پشت پرده، کاملاً آشکار در مجمع جهانی اقتصاد در داووس، از زبان بالاترین مقام مالی آمریکا، عیناً بازگو می‌شود. تحریم، چنان‌که در داووس اذعان شد، نه ابزاری برای تغییر رفتار دولت‌ها، بلکه ابزاری برای تحت فشار گذاشتن مردم است تا از مسیر رنج اقتصادی، به ابزار اجرای اهداف سیاسی کشورهای استعمارگر بدل شوند. وقتی یک مقام آمریکایی علناً می‌گوید هدف، تحریک مردم برای حضور در خیابان‌ها بوده است، در واقع از برنامه‌ای سخن می‌گوید که لایه به لایه طراحی شده است: ابتدا فشار اقتصادی برای فرسایش معیشتی؛ سپس پوشش رسانه‌ای متمرکز بر ناامیدی اجتماعی؛ و در نهایت، بهره‌برداری از بستر اعتراض‌ها برای ایجاد خشونت و آشوب. هدف بلعیدن کشورهای مستقل و در مسیر اقتدار و پیشرفت است. در چنین الگویی، اقتصاد تنها ابزار آغازگر است. مرحله بعد، میدان رسانه و شبکه‌های اجتماعی است که در آن با بزرگ‌نمایی مشکلات، تحریف واقعیت‌ها و انتشار روایت‌های هیجانی، بر شیپور شکاف میان مردم و حاکمیت می‌دمند. در همین حال، گروه‌های تروریستی سازمان‌یافته وارد میدان می‌شوند تا اعتراض را از مسیر مطالبه مدنی به خشونت خیابانی سوق دهند. حضور سازمان‌یافته‌ی عوامل رژیم صهیونیستی در آشوب‌های اخیر را اگر ایران اعلام می‌کرد، شاید افرادی باور نمی‌کردند اما جالب اینکه این واقعیت نیز اعتراف رسمی یک وزیر رژیم اسرائیل است. آمیخای الیاهو -وزیر راست‌گرای افراطی رژیم- در گفتگو با رادیو ارتش اسرائیل گفت که این رژیم در طول جنگ ۱۲روزه با ایران در ژوئن سال گذشته از عوامل میدانی استفاده کرده است و افزود که عوامل مشابهی در بحران فعلی ایران فعال هستند. در مرحله نهایی، همان کشورهای استعماری که به‌دروغ خود را «دلسوز مردم ایران» معرفی می‌کنند، به بهانه دفاع از حقوق بشر یا حمایت از جامعه مدنی، تحریم‌های تازه‌تری اعمال می‌کنند؛ تحریم‌هایی که سفره‌ی مردم و چرخه تولید کشور را هدف قرار می‌دهند.

سخنگوی ارتش اسرائیل: ارتش ۱۰ نفر از اعضای حزب‌الله را در ۹ منطقه مختلف در جنوب لبنان ترور کرد، کسانی که در حال ایجاد زیرساخت نظامی جدید و انتقال سلاح و تجهیزات در مناطق مختلف بودند، که این نقض تفاهمات بین اسرائیل و لبنان است.

نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: داعشی‌ها در سوریه مردم را به جرم این می‌کشتند که دین نداشتند و در ایران مردم را کشتند چون دین داشتند.

قطعنامه شورای به‌اصطلاح حقوق بشر سازمان ملل علیه ایران با ۲۵ رای موافق و ۷ رای مخالف تصویب شد.

امام حسین (ع) را بیشتر بشناسیم

🎥بدون تعارف با پاسداری که خیلی‌ها با دیدن تصویرش در حوادث تروریستی اخیر، فکر کردن شهید شده 🔴به پویش #بیداری_ملت بپیوندید👇 http://eitaa.com/joinchat/963837952Cb758f6bd13

🔴 چه ایده های جالبی تو اصفهان کار کردن برای جاهایی که تو اغتشاشات تخریب شده این دستپخت اجنبی است احتیاط دشمنان مشغول کارند 🔴به پویش #بیداری_ملت بپیوندید👇 http://eitaa.com/joinchat/963837952Cb758f6bd13

‌❌ جهت اطلاع/اسکات ریتر افسر اطلاعاتی سابق آمریکا : سرویس‌های اطلاعاتی خارجی طی سال‌های گذشته در جذب نیرو و نفوذ عمیق آن‌ها در داخل ایران بسیار موفق عمل کرده‌اند. نمونه‌ی روشن آن را در جریان عملیات پهپادیِ جنگ ۱۲روزه دیدیم؛ جایی که ناگهان کارخانه‌های مخفی تولید پهپاد از هیچ‌کجا سر برآوردند و خودروهایی در سطح کشور تردد می‌کردند که پهپاد پرتاب می‌کردند. همه‌ی این اتفاقات درست زیر چشم دولت ایران رخ داد. با این حال، دولت ایران در نهایت موفق شد این شبکه را شناسایی و متلاشی کند. اما پیام ماجرا این بود ـ و حتی یوآف کوهن، رئیس پیشین موساد، به‌طور تلویحی به آن اشاره کرد ـ که «چیزهای بیشتری در آستین داریم». به نظر من، این همان مرحله‌ی بعدی بود. سرویس‌های اطلاعاتی خارجی با هماهنگی یکدیگر، بحرانی مالی و فروپاشی اعتماد عمومی در اقتصاد ایران را طراحی کردند؛ بحرانی که به شکل‌گیری اعتراضات واقعی و مشروع در خیابان‌ها انجامید. به مدت دو روز، مردم ایران به‌صورت مسالمت‌آمیز به خیابان آمدند و دولت نیز اجازه‌ی برگزاری این تجمعات را داد. اما در روز سوم، هسته‌های سازمان‌یافته فعال شدند و از همان‌جا خشونت آغاز شد. هدف این بود که سطح خشونت آن‌قدر بالا برود که حکومت ناچار به واکنش شدید شود. سپس طراحان این سناریو بتوانند اوضاع را «ربایش» کنند. هم‌زمان قرار بود حملات هوایی انجام شود تا توان واکنش دولت سرکوب شود و در نهایت شرایط برای وقوع یک انقلاب فراهم گردد. آن‌ها تا آستانه‌ی تحقق این هدف پیش رفتند. اما مشکل اینجا بود که دولت ایران، به‌واسطه‌ی کارآمدی اطلاعاتی، زودتر از زمانی که برنامه‌ریزی شده بود، این پروژه را در نطفه خفه کرد. موساد، MI6 و CIA به‌طور گسترده از استارلینک به‌عنوان ابزار ارتباطی استفاده می‌کردند؛ چرا که این شبکه خارج از زیرساخت اینترنت داخلی ایران عمل می‌کند. ایران سال‌هاست که یک «کلید قطع» برای اینترنت دارد؛ قابلیتی که به دولت اجازه می‌دهد برای مقابله با ارتباط‌گیری گروه‌های مورد حمایت خارجی، اینترنت را به‌طور کامل قطع کند. در تابستان ۲۰۲۳، ایران با همین ابزار توانست هسته‌های نفوذی را به‌خوبی مهار کند، زیرا کنترل کامل اتصال اینترنت داخل کشور را در دست داشت. استارلینک قرار بود این ضعف را برای سرویس‌های اطلاعاتی جبران کند. مشکل این بود که همین سرویس‌ها در اوکراین نیز به‌شدت از استارلینک استفاده کرده بودند؛ برای هدایت پهپادها، ایجاد ارتباطات میدانی و مدیریت خطوط نبرد. زمانی که نیروهای اوکراینی در اوت ۲۰۲۴ وارد منطقه کورسک شدند، ارتباطات بلادرنگ آن‌ها کاملاً مبتنی بر استارلینک بود. روسیه خیلی سریع متوجه شد که استارلینک به یک معضل جدی تبدیل شده است. من به یاد دارم که در این‌باره با آلادینوف صحبت می‌کردم. روس‌ها در واکنش، دو توانمندی منحصربه‌فرد توسعه دادند: نخست، قابلیت ردیابی استارلینک هم در مبدأ و هم در مقصد؛ به این معنا که اگر کسی از استارلینک استفاده کند، روس‌ها می‌توانند دقیقاً تشخیص دهند ارتباط از کجا به کجا برقرار شده و موقعیت جغرافیایی آن کجاست. دوم، توان قطع کامل این ارتباط؛ آن‌ها یک «کلید قطع» دارند و به‌سادگی می‌توانند استارلینک را از کار بیندازند. به همین دلیل است که پهپادها سقوط می‌کنند؛ چون به استارلینک متکی هستند و روس‌ها آن را خاموش می‌کنند. این فناوری در اختیار ایران قرار گرفت و ایران هم از آن به‌خوبی استفاده کرد. آن‌ها توانستند به‌صورت بلادرنگ ارتباطاتی را که عوامل موساد، MI6 و CIA از کنترل‌کننده‌های خود در خارج از کشور دریافت می‌کردند، رصد کنند. نه‌تنها از دستورات صادرشده آگاه شدند، بلکه مشخص شد این دستورات به چه کسانی می‌رسد و آن افراد دقیقاً در کجا حضور دارند. پس از آن، نیروهای ایرانی وارد عمل شدند، این شبکه‌ها را جمع کردند و ارتباطات را به‌طور کامل قطع کردند. اکنون موساد، MI6 و CIA عملاً قادر نیستند با عوامل خود ارتباط برقرار کنند. به همین دلیل بود که شاهد این پرسش گسترده بودیم: «چرا ایران اینترنت را قطع کرده؟ اگر می‌گویند مردم را نمی‌کشند، چرا اینترنت را بسته‌اند؟» پاسخ ساده است: ایران اینترنت را قطع کرده تا مانع ارتباط سرویس‌های اطلاعاتی خارجی با باقی‌مانده‌ی شبکه‌هایشان شود. در اقدامی از سر استیصال، اسرائیلی‌ها محموله‌های بزرگی از تجهیزات ارتقایافته استارلینک ارسال کردند؛ شاید با این تصور که مشکل فنی بوده و با تجهیزات جدید حل می‌شود. اما ایران این محموله‌ها را زیر نظر داشت، آن‌ها را شناسایی و ضبط کرد. در نتیجه‌ی همه‌ی این اتفاقات، این پروژه زودتر از موعد فروپاشید، حملات هوایی انجام نشد و یک خلأ زمانی ایجاد شد. به همین دلیل هم حملات هوایی در نهایت اجرا نشدند، زیرا دیگر هیچ پیوندی با تحولات میدانی نداشتند و عملاً بی‌اثر بودند . 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat