✔️ رفت‌ و آمد مرحوم شاه‌آبادی در یکی از خیابان‌های پُر فسادِ تهرانِ گذشته 📚 سینای معرفت، به نقل از مرحوم میرزا کاظم قاروبی تبریزی ص206 @Nardebane_feghahat

✔️ حجت الاسلام اکبری شاهرودی: 🔹 در حدود پانزده سالی که در خدمتِ مرحوم آیت‌الله {شیخ لطف‌الله} صافی گلپایگانی توفیق تشرّف داشتم شاید روزی نبود که ایشان اشعار توحیدی را زمزمه نکنند و حالت خضوع و خشوع در برابرِ خداوند برایشان حاصل نشود. 🔸 خاطرم هست در همین سال آخر حیات، بیت شعر زیر را که بسیار علاقه به آن داشتند دادم به یکی از آقایان خوشنویس و نوشتند و آن را در اتاقشان مقابل خود گذاشته بودند و دائماً تکرار می‌کردند و بقیه را هم به خواندن آن تشویق می‌کردند و‌ می‌فرمودند که خواندن این شعر و تامّل در آن، ذکر خداوند است و بسیار ثواب دارد. آن بیت این بود: سحر گنجشککان در جیک جیکند به تسبیح خدای لا شریکند @Nardebane_feghahat

✔️ آیت‌الله شبیری زنجانی (حفظه‌الله تعالی): 🔸 آقای میرزا ابوطالب زنجانی که صد سال قبل در سال ۱۳۲۹ در تهران از دنیا رفت و عالم باکمالی بود، می‌گفت: «گاهی مطلبی در میانِ مردم مشهور می‌شود و به خواص منتقل می‌گردد و بعد از مدتی جزءِ اصولِ مسلّم می‌شود، در حالی‌که هیچ اصل و اساسی ندارد». 📚 جرعه‌ای از دریا، ج4 ص617 #جرعه_ای_از_دریا @Nardebane_feghahat

✔️ نقاشیِ «مرحوم میرزا طاهر رضوی» از به‌توپ‌بستنِ حرم امام رضا (علیه‌السلام) توسط قشونِ روس @Nardebane_feghahat

✅ تحلیلی از تصمیماتِ «عمر بن عبدالعزیز» 🔹 برخی از مورخان، اقداماتی نظیر تصمیمِ بازگرداندن فدک به نوادگان حضرت زهرا (سلام‌الله علیها)، دلجویی از شیعیان و منع سبّ امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) بر منابر را ناشی از رویکرد اعتقادی یا مذهبی او معرفی‌ می‌‌دانند؛ اما این دیدگاهی غلط و اشتباه است. 🔸 واقعیت این است که عمر بن عبدالعزیز با هوشمندیِ سیاسی، استراتژی «جذب حداکثری» را نه فقط برای شیعیان، بلکه برای تمامی جریان‌های مخالف، از جمله خوارج، به کار بست. او برای بعضی از خوارجِ در موصل نامه نوشت و آن‌ها را به گفتگو و رایزنی در شام فراخواند تا با وعده‌ی اصلاح رویه‌های گذشته، آن‌ها را به بدنه اصلیِ حکومت بازگرداند. مشابه همین اقدام را در قبال «عبدالله بن اباض» از (از خوارج اباضیه) نیز انجام داد. 🔹 دلیل اصلی این کنش‌ها، مواجهه با پدیده‌ای نوظهور به نام «سازمان‌های دعوت» در حوالی سال ۱۰۰ هجری بود. در آن دوران، فرقه‌های مختلف با بهره‌گیری از تشکیلات مخفی، بیت‌المال‌های مستقل و سازمان‌های تبلیغاتیِ مجهّز (مانند شبکه «حَمَلَة العلم» در اباضیه)، دولت‌هایی در سایه تشکیل داده بودند. قدرت مالیِ این جریان‌ها گاهی حتی از خزانه مرکزیِ حکومت نیز فراتر می‌رفت. به عنوان نمونه، دعوتِ عباسیان که در همین دوران کلید خورد، در نهایت بساط بنی‌امیه را برچید. 🔸 بنابراین، اقداماتِ به‌ظاهر مذهبیِ عمر بن عبدالعزیز، «علاج واقعه پیش از وقوع» بود تا با این تدابیر، قدرتِ جریان‌های زیرزمینی را مهار و آن‌ها را زیر چترِ خلافتِ مرکزی ادغام کند. به همین دلیل است که وقتی عمر بن عبدالعزیز به فرماندار مدینه دستور بازگرداندن فدک را داد، امام باقر (علیه‌السلام) با پاسخی کنایه‌آمیز مبنی بر اینکه «محدوده فدک، شرق تا غرب عالم است»، نشان دادند که ماهیتِ این بازی سیاسی و اهداف پشت پرده آن را کاملاً درک کرده‌اند و اجازه نخواهند داد اهل‌بیت (علیهم‌ السلام) مهره‌ای در این بازیِ سیاسی شوند. 🔹 دکتر پاکتچی در کتاب «تاریخ حدیث» (صفحه ۱۰۹)، رویکردهای عمر بن عبدالعزیز را مورد بحث قرار داده است. مراجعه بفرمایید. @Nardebane_feghahat

🔸 حاج آقا حسین قمی (رحمة الله علیه) در سخن‌گفتن مانند سایر اعمالشان مقید بودند. لذا اگر حرفی می‌زدند غالباً کلمه «فرض کنید- فرض بفرمایید» را می‌گفتند تا شائبه کذب پیش نیاید. 🔹 مثلا اگر کسی می‌پرسید ساعت چند است؟ ایشان برای احتیاط می‌فرمود فرض کنید ساعت ده است! 🔸 من به ایشان نقض کردم و گفتم حضرت علی اکبر در روز عاشورا فرمودند «قد قتلنی العطش» ایشان سکوت کردند. 📚 منبع: روزنه‌ای به عبودیت فقیهانه، خاطراتی از عالم ربانی مرحوم حاج شیخ ذبیح‌الله قوچانی @Nardebane_feghahat

✔️ آیت الله سید محمد باقر شیرازی(ره): 🔸 مرحوم آيت الل‍ه حاج آقا حسین قمی کسی را که در خواب احتلام از حرام پیدا می‌کرده، عادل نمی‌دانسته‌‌اند، زیرا عدالت ملکه است و کسی که ملكه عدالت داشته باشد، در خواب هم خلاف نمی‌بیند! 📚 ما سمعت مما رأیت ج2 ص407 #فقه @Nardebane_feghahat

✅ #بخش_پایانی_دعای_عرفه (1) ✔️ نظر علامه مجلسی(ره) در مورد بخشِ پایانی دعای شریفِ عرفه 🔸«أقول: قد أورد الكفعمي(ره) أيضاً هذا الدعاء في «البلد الأمين» و ابن طاووس في «مصباح الزائر» كما سَبَقَ ذِكْرُهُما، و لكن ليس في آخره فيهما بقدر ورقٍ تقريباً و هو من قوله "إلهي أنا الفقير في غناي" إلى آخر هذا الدعاء، و كذا لم يوجد هذه الورقة في بعض النسخ العتيقة من الاقبال أيضاً، و عبارات هذه الورقة لا تلائم سياق أدعية السادة المعصومين أيضاً و إنما هي على وفق مذاق الصوفية، و لذلك قد مال بعض الأفاضل إلىٰ كون هذه الورقة من مزبدات بعض مشايخ الصوفية و من إلحاقاته و إدخالاته. و بالجملة هذه الزيادة إما وقعت من بعضهم أولاً في بعض الكتب، و أخذ ابن طاووس عنه في الاقبال غفلة عن حقيقة الحال، أو وقعت ثانياً من بعضهم في نفس كتاب الاقبال، ولعلّ الثاني أظهر على ما أومأنا إليه من عدم وجدانها في بعض النسخ العتيقة، و في مصباح الزائر، والله أعلم بحقايق الأحوال». 🔹 کفعمی در «بلد الأمین» و سید بن طاووس نیز در «مصباح الزائر» دعای عرفه را ذکر کرده‌اند، ولی در آخر اين‌ دعا در آن‌دو كتاب‌ به‌اندازه تقريباً يك‌ورق‌ موجود نمي‌باشد؛ و آن‌ از عبارت‌ «إلَهي‌ أنَا الْفَقيرُ في‌ غِنايَ» تا آخرِ دعا مي‌باشد. این بخش از دعا همچنین در متون قدیمی نسخ اقبال یافت نشد و جملات این فقرهٔ آخر موافقِ سیاقِ ادعیهٔ اهل‌بیت نیست، بلکه بر طبقِ ذوق صوفیه است. به همین دلیل گروهی از علما بر این عقیده‌اند که این فقره بعدها به متن اضافه شده و متعلّق به یکی از شیوخ صوفیه می‌باشد. این افزوده یا از سوی برخی افراد رخ داده است، آن هم نخست در بعضی کتاب‌ها، و ابن‌طاووس آن را از همان‌ها در الإقبال نقل کرده، بی‌آنکه به حقیقتِ حال توجه داشته باشد؛ یا این‌که این افزوده بار دوم از سوی برخی دیگر، در خودِ کتاب الإقبال وارد شده است. و شاید احتمال دوم روشن‌تر باشد، با توجه به آنچه اشاره کردیم که این عبارت در برخی نسخه‌های کهن، و نیز در مصباح الزائر، یافت نمی‌شود. والله أعلم بحقایق الأحوال. 📚 بحار الأنوار، العلامة المجلسی، الجزء 98 ص227 و 228 @Nardebane_feghahat

✅ #بخش_پایانی_دعای_عرفه (2) 🔹 مرحوم آیت‌الله بهجت معتقد بودند که بخش‌هایی که به دعای عرفه اضافه شده، الحاقی است و از خودِ سید بن طاووس می‌باشد. از ایشان نقل می‌کنند: شخصی (که ایشان او را می‌شناختند) در حرم امام رضا (علیه‌السلام) مشغول خواندن دعای عرفه بود که در عالم مکاشفه یا رؤیا، روحِ سید بن طاووس را می‌بیند. سید به او می‌گوید این اضافات، از خودِ من است. 🔸 این هم بالأخره یک دیدگاه است. لذا برخی معتقدند که شاید سید این فقرات را در حاشیه نوشته بوده و بعدها دیگران گمان کرده‌اند که جزء اصل دعاست. اما نکته‌ای که خیلی مهم است این که این الحاقات در کتاب «مصباح الزائر» سید بن طاووس که قبل از «اقبال» نوشته شده، نیامده است. و همچنین طبق طبق تصریح علامه مجلسی در نسخ کهن و قدیمی اقبال نیز اثری از آن نیست. فتأمّل. @Nardebane_feghahat

✔️ رفت‌ و آمد مرحوم شاه‌آبادی در یکی از خیابان‌های پُر فسادِ تهرانِ گذشته 📚 سینای معرفت، به نقل از مرحوم میرزا کاظم قاروبی تبریزی ص206 @Nardebane_feghahat