ازدلم‌نمی‌رود‌مهرِ‌تو/۱۲۸..

-جان‌به‌ته‌رسیده‌است.. بگیر‌درآغوش‌جان‌ِنیمه‌تن‌ِمرا حسین‌جان!..

چیشد‌که‌دور‌شدم‌ازت؟..

'غرقِ‌زخمیم،ولی‌قامتمان‌خم‌نشده..!

بعد‌از‌مدت‌ها‌طلبیده‌شدیم؛ اونم‌موقعِ‌راهی‌کردن‌ِ‌رفقامون‌به‌مشهد:) عکس‌دیگه‌ای‌نتونستم‌بگیرم‌ چون‌تواین‌مدتی‌که‌گلزار‌نیومده‌بودم، انقدرغصه‌ی‌دنیا‌روی‌دلم‌تلنبارشده‌بود‌که‌ فقط‌سرمزارِ‌شهیدتوکلی‌نشستم‌ و‌گریه‌کردم.. اونقدری‌که‌زمان‌ازدستم‌در‌رفته‌بود.. خلاصه‌بگم‌که‌لابلای‌اشکام دعاگوبودم:)

روزی‌تعریف‌خواهم‌کرد،که‌این‌روزها چقدر‌خسته‌بودم‌وچقدردوام‌آوردم:)

هرچه‌‌بر‌او‌گریستیم؛از‌بُغضمان‌کم‌نشد .

از‌ویرانی‌های‌قلبم‌به‌توپناه‌میبرم، ای‌قلبِ‌دورازسینه‌ی‌من..

*به‌نیابت‌از‌شهید‌محمدحسین‌سراجی:)

_

تو"من‌کم‌آوردم‌به‌ابلفضل"ترین‌حالت ِ‌ممکنم..

توجهی‌بنما،روزگاربی‌شعف‌است؛ مراببربه‌دیارم،دیارِمن‌‌نجف‌است..