لبخند می‌زنم به تنها آدمِ خسته‌ی آخرشبِ توی آینه. آدمی که دوام آورده، که انگار از جنگ با روم برگشته! آدمی که نخواسته شرافتِ نصفه و نیمه‌ش رو هم از دست بده، شق‌القمر‌ اگر نکرده باشه، حتماً کوه‌ کنده بی‌چاره! گاهی بهش لبخند می‌زنم و می‌بینم که از چشم‌هاش خون میاد. می‌بینم که با چشم‌هاش از آخرِ داستان می‌پرسه و من مرهمی جز ادامه‌دادن برای زخم‌های کاری‌ش ندارم. بهش نگاه می‌کنم و آروم تو گوشش می‌گم ما ابد در پیش داریم طفلی.. کم نیاری‌ها.

من از پسِ همہ چی بر میام ، فقط قبلش باید یدور گریه کنم ..

پرسیدند : چگونه در میان شلوغی او را دیدی؟ گفت : کدام شلوغی؟ من به غیر از او کسی را ندیدم. . .:)

دلم تنگه کربلا! دارم راست میگم :)

خدایا‌به‌هارت‌‌و‌‌پورتمون‌‌نگاه‌نکن، مابدون‌تودست‌وپاچلفتی‌ترازین‌حرفاییم:)

ازسفرۀ‌حسین،‌بلندم‌نکن‌که‌من؛ محتاج‌ِآب‌ودانۀ‌شب‌های‌جمعه‌ام. .

:))❤️‍🩹

شور‌و‌حال‌تجمعات‌بلوار‌صدوقی‌قم>>>>>>>>>

_

سرگذشـت ِغم ِهجــران ِتو با شمـع گفتم ؛ آنقدر سوخـت که از گفتـه ، پشیمانــم کرد ..

من خیلی ادمِ “نه نه، اشکالی نداره” و جمع شدن اشک تو چشم هستم..