ما را این گمان نبود هرگز که بی او بمانیم.
آخر او آیتی بود که «ثقلین» را در وجود خود معنا میکرد، همه «ماترک رسول الله» را، و ما میدانستیم که زمین و زمان میگردند تا انسانهایی چون او، هر هزار سال یکی، پای به دنیا گذارند. آخر آدمهایی چون او، قطب سنگ آسیاب افلاکاند، مصداق حدیث «لوْلاک» اند و غایتالغایات وجود… و حق است اگر با رفتن ایشان زمین از رفتن باز ماند و آسمان نیز؛ خورشید سرد شود و ماه بشکافد و دریاها طغیان کنند و باران خون از آسمان ببارد و مؤمنان از شدت ماتم دق مرگ شوند؛ و اگر نبود آن حجت غایب، تو بدان، بیتردید که همان میشد.
شهید سید مرتضی آوینی
آغازی بر یک پایان _ داغ بی تسلّی
مرحلهی انکار، در من خیلی قویه. نمیتونم ردش کنم. من هنوز نمیتونم باور کنم تو این تابوتی که نشون میدن تو خوابیدی.
هدایت شده از عجم علوی | مهدی مولایی
من نمیگویم که کاش امشب مرا با تو دفن میکردند. من میگویم کاش مرا جای تو در آن قبر میگذاشتند و تو باز به بیترهبری بازمیگشتی.
هدایت شده از [خطای ۴۰۴ ]
از برادران جمهوری اسلامی تقاضا داریم
آقای بهشتی و مطهری و رجایی روهم
جوان کنند،با تشکر.