-

جنگ مسئله‌ی ریاضی نیست که درباره اش فکر کنی و بعد حلش کنی، جنگ اصلا منطقی ندارد که با منطق بخواهی با آن کنار بیایی. جنگ، کتاب نیست که آن را بخوانی. جنگ ، جنگ است. جنگ حقیقتی عریان است که تا آن را نبینی و دست به آن نکشی ،درکش نمی کنی. #انتهای‌پاراگراف - #من‌زنده‌ام

هرچند عقاید و سلایق متفاوتی داشتیم اما سعی میکردیم در مقابل دشمن یک دست و یک صدا باشیم.

تابوت مرا جای بلندی بگذارید تا باد برد سوی وطن بوی تنم را :) #انتهای‌پاراگراف - #من‌زنده‌ام

زیر دوش بهترین جا بود برای گریه و من دلم میخواست گریه کنم، اما گریه‌هایم تمام شده بود و این هم خیلی غم.انگیز بود . #پاراگراف‌ - #آذرباد

می‌گفت: این‌جا(آشپرخونه) سنگر زنه. باید دروپیکر داشته باشه تا هر وقت دلش گرفت، به بهانه‌ی پیاز خردکردن، های‌های اشک بریزه و سرش که داغ شد تا جاافتادن غذا، کنج دیوار زیارت عاشورا بخونه. #انتهای‌پاراگراف - #مثل‌بیروت‌بود.

حالا دلیل این چشمان همیشه به خون نشسته را می‌فهمیدم. دردهایش اسید داشت و مغز استخوان روح را به ضجه می‌آورد. #انتهای‌پاراگراف - #مثل‌بیروت‌بود.

روزهای از سر گذشته‌اش گیسوی بلند ماه‌پیشونی بود که هر رج آن ، به لطف پنجه‌های پرچروک عجوزه‌ی روزگار، مخلوطی از اشک و لبخند در بافت‌هایش داشت ‌. #انتهای‌پاراگراف - #مثل‌بیروت‌بود.

ما همان نخورده‌آش‌های دهان‌سوخته بودیم که مصائب مسیح هم‌دردی‌مان می‌کرد. #انتهای‌پاراگراف - #مثل‌بیروت‌بود.

دوست داشتم سر بر بالش بگذارم و چون اصحاف کهف آن‌قدر بخوابم تا این روزهای پرعذاب تمام شود. دوست داشتم زندگی را روی دور تند بگذارم تا بگذرد این کابوس پرابهام بی‌جواب. #پاراگراف‌کتاب - #مثل‌بیروت‌بود.

گاهی فراموشی مثل سیب سرخ هزار و یک خاصیت دارد؛ خصوصا وقتی آنکه باید باشد نیست. #انتهای‌پاراگراف -مثل‌بیروت‌بود.

با اتمام خاکسپاری یک به یک از تعداد حاضرین کم می‌شد و این یعنی مردن خیلی تنهایی دارد . #انتهای‌پاراگراف -مثل‌بیروت‌بود.