اشک تمام آدم‌ها را گریه می‌کرد و آن‌چنان خودش را سپرده بود به گریه که پس گرفتنش غیر ممکن بود. #انتهای‌پاراگراف - #آذرباد

وقتی بود، امن و شاد وصلم می‌کرد به دنیایی که جلوی رویم بود همه چیز کم‌تر ترسناک بود . #انتهای‌پاراگراف - #آذرباد

به یک ماه بعدش فکر کردم که دیدمش، و وقتی پرسید چطورم، نتوانستم طاقت بیاورم و به اندازه ی تمام روزهای آن ماه گریه کردم و نتوانستم بگویم چه طور دارم له می‌شوم در مدرسه ، هرجمله ای که نمیفهمم شبیه سیلی است که نمی‌دانم چرا می‌خورم. #انتهای‌پاراگراف - #آذرباد

چند وقته که دیگه گریه نمی‌کنه، دعوا نمی‌کنه، ولی حرف هم نمی‌زنه، یه وقت‌هایی عین گیاه می‌شه؛می‌ره توی دنیای خودش، تا صداش نکنی چیزی نمی‌شنود. #انتهای‌پاراگراف - #آذرباد

تا زمانی که جا برای روایت‌های تمام قربانیان تاریخ باز نشود، ما قادر به شناخت داستانی که ما را به یکدیگر پیوند می‌دهد نخواهیم بود؛ داستان مقاومت و یک اشتیاق شکست‌ناپذیر برای آزادی. #انتهای‌پاراگراف - #آیاوطن‌مرا‌به‌یاددارد؟

«می‌ترسم نامه‌ای که سراسر شادی باشد هرگز نوشته نشود، پس بگذار به تو بدون شرط خاصی بنویسم؛ از ذوقِ نامه نوشتن محرومم نکن.» #انتهای‌پاراگراف - #غزه‌باز‌می‌نویسد

وقتی رویداد‌های تاریخی زندگی مردم را می‌درند و آنها را آواره، بی‌خانمان، بدون هیچ محیط آشنایی، بدون جامعه‌شان، مردمشان و سرزمینشان رها می‌کنند، این داستان‌ها هستند که مردم را سر پا نگه می‌دارند. #انتهای‌پاراگراف - #آیاوطن‌مرابه‌یاددارد؟

این دنیا خیلی به من بدهکاری داشت ، حتی بدون در نظر گرفتن سود ، تمام هستی‌اش را باید پرداخت می‌کرد. #انتهای‌پاراگراف - #چایت‌را‌من‌شیرین‌می‌کنم

بعضی بدهکاری ها با هیچی صاف نمیشه، حتی مرگ هم صافشون نمیکنه.. #انتهای‌پاراگراف - #باروت‌خیس

-

منتظر پیامی ام که میدونم نمیاد؛ میدونم که باید بخوابم اما همه اش به خودم میگم: (یه دقیقه دیگه) و بعدش هم دیگه چک نمیکنم تا ببینم تو هم دلت برام تنگ شده یا نه #انتهای‌پاراگراف - #من‌لیاقتم‌خداحافظی‌بهتری بود

«وقتی برای کسی زمان متوقف شده باشد، در هیچ کجای ذهنش دیگر جایی، هرچند کوچک، نه برای من نه برای هیچ کس دیگر وجود ندارد. هر چه هست رشته‌هایی است از خاکستر پریشانی که میان عصب های کاسه‌ی سر شاخه دوانده و زمان را در چنبره‌ی خود مدفون کرده است.» #انتهای‌پاراگراف - #هم‌نوای‌‌شبانه‌ی‌ارکسترچوب‌ها