شما که او را ندیده اید چشم هایش چشم هایش چشم هایش باور کنید من هم سیر ندیدمش چشم هایش نگذاشتند...

نه از سرم افتادی، نه از چشمم، کجای دلم نشسته‌ای که جایت انقدر امن است؟

هر وعده که دادند به ما باد هوا بود هر نکته که گفتند غلط بود و ریا بود چوپانی این گله به گرگان بسپردند این شیوه و این قاعده ها رسم کجا بود ؟ رندان به چپاول سر این سفره نشستند اینها همه از غفلت و بی‌حالی ما بود خوردند و شکستند و دریدند و تکاندند هر چیز در این خانه بی برگ و نوا بود گفتند چنینیم و چنانیم دریغا این‌ها همه لالایی خواباندن ما بود ای‌کاش در دیزی ما باز نمی ماند یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود عدالت کجایی ، عدالت کجایی

خراب آن کس که آبادت نخواهد.