من تو زندگی واقعی خیلی تو غارمم. بیشتر اونو منظورمه

حس می‌کنم دارم از ظرفیتم استفاده نمی‌کنم و بعدا قراره حسرتشو بخورم

شاید اگه وضعیت کشور و جهان انقدر بهم نمی‌ریخت می‌تونستیم با هم کارهای خفن و جالبی کنیم

جنگ واقعا منو بهم ریخت بچه ها

وقتی به این فکر می‌کنم که یعنی کشورهای جنگ‌دیدۀ دیگه چی کشیدن، غصه تموم وجودمو میگیره. از فلسطین گرفته تا سوریه و لیبی و افغانستان و عراق

واسم سواله که دنیا بدون آمریکا و اسرائیل و کشورهای استعمارگر چطور میشد؟ آفریقا و آسیا اگه انقدر تحت استعمار و ستم قرار نمی‌گرفتن الان چطوری می‌شدن؟

یا دنیا بدون جنگ

کاش میشد برگردم به روزهای کودکی. روزهای برفی تبریز و صدای خنده و شادی بچه ها. اون روزهایی که با اتوبوس می‌رفتیم تا مدرسه و من به مدرسه راهنمایی روبروی ابتداییم نگاه می‌کردم و حس می‌کردم چقدر اونا بزرگن و من کوچیکم. کاش هنوز می‌تونستم بالای درخت‌ها بشینم و توت بخورم

کاش هنوز ته دغدغه ام این بود که چرا دوستای بابا سوژه ام کردن سر اینکه گوشی بابا رو انداختم تو تُنگ و سوخته

کاش انقدر ظلم و ستم نبود

کاش منجی میومد

کلی کاش