آخرین جمعه تابستون هم تموم شد.

جعبه خاطرات تابستون ۱۴۰۵

به طرز عجیبی همه یادگاری هام صورتی بود از امسال.

دفترچه خاطرات عزیز نوزدهمین تابستون عمر من تلفیقی از ناراحتی ها و خوشحالی ها بود. کنکوری که امسال دادم بار روانی زیادی از روی ذهنم برداشته شد و بعدش با دید قشنگ تری دنیا رو میدیدم، از روزی بگم که مامان برای اربعین رفته بودن کربلا بعد ده روز داشتن برمیگشتن خونه و رفتم گل فروشی و زیباترین کلی که به چشمم خورد برای مامان خریدم. خونه بدون مامان اصلا صفا نداشت... و بعدش شروع شد... شب نشینی های خونه عزیزم رو میگم تقریبا هر دو هفته یک شب و یک صبح تا ظهر با دختر خاله هام و زندایی می‌رفتیم خونه مادربزرگ. از آشپزی تا بهم ریختن انباری و دیدن وسایل پر خاطره بگیر تااا پوشیدن لباسهای مادربزرگ و راه انداختن فشن شویی که انگار با لباس های دهه ۴۰ یا ۵۰ دعوت شدیم مت گالا لباس هارو میپوشیدم و روده بر می‌شدیم از خنده درست کردن کیک اونم نصف شب یکی از توصیه هایی که به هرکس بتونم میکنم و میگم انجامش بده من که انجام دادم اونم خونه زنداییم و با دختر خاله ها و خواهرم و راه انداختن یه مهمونی چایی ساعت دوازده و نیم شب . خب دفترچه عزیزم اینطور بهت بگم که کلی شمع قد و نیم قد ساختم و همه رو به سرپرستی گرفتم چون هدفم انجام دادن یه عالمه تجربه جدید بود و با سرعت نور خودم موهامو یه مدل موی پر ریسک کوتاه کردم و یه پیرسینگ جدید به گوشم اضافه کردم خیاطی کردم و هنوز نتونستم اولین لباس با دوخت دست خودمو تموم کنم (چه نا امید کننده) جونم برات بگه که به قول مامان مهارت خونه داریمو افزایش دادم و توی درست کردن ترشی مورد علاقم کمک شایانی کردم و از سری اتفاقات ناخوشایند برات بگم که هیچ سریالی پیدا نکردم ببینم (احتمالا چون درس و امتحان ندارم) ولی عوضش انیمه موردعلاقمو دوباره نگاه کردم تا اینجای تابستون همین اتفاقات افتاده و همه اینا یه برد تو دفتر خاطرات برای منه. ولی برای پاییز ارزو میکنم که بیشتر باشه.

فک کنم به افسردگی برای پایان تابستون مبتلا شدم

نیازمند اشتراکی نامحدود به زندگیِ پرو.

-سلام من شاید نویسنده ام و از چنلتون خیلی خوشم اومد وایب جنل من رو میده وقتی که کنجون درون مینویسم خلاصه که عجب چیزی هست کانالتون - فدات بشممم😭💕 نظر لطفتهه خیلی اکلیلی شدم با پیامت و خوشحالم خوشت اومدههه🫠