تاریخ سبز مورخی عاقل و زیبا با چشمانی که قرن‌ها را دیده بود و لبخندی که هیچ جنگی نتوانسته بود از لبش پاک کند، همیشه کبوتری سفید روی شانه‌اش می‌نشست. راز جاودانگی‌اش نه در زمان، که در این بود که هرگز روایت تلخ تاریخ را با تلخی خودش روایت نکرد. او هزاران کتاب نوشت، اما هیچکدام را امضا نکرد، چون معتقد بود تاریخ متعلق به کسی نیست که می‌نویسد، بلکه به کبوتری می‌ماند که از دستی به دست دیگر می‌رود.

:)

چقدر

قشنگ

چقدرررر قشنگ بود لین😭😭😭😭

رفتم سر قبر سایه

ارغوان خوندم

بچه ها این تو گالریم بود یادم نمیاد از کجا برداشتم اگه از چنلای شما برداشتم بگید از اونجا فوروارد کنم

یکی اومد