وقتی تو خود کلمه "نا‌امید" هم میشه "امید" رو پیدا کرد؛ خب تو غلط میکنی نا‌امید باشی

ما نہ مودی هستیم، نہ دو قطبے. فقط یوقتایے دوس داریم شادترین آدم این دنیا باشیم و یہ وقتاییم غمبرک بزنیم یہ گوشہ و برا خودمون کز کنیم، یہ موقع هایے ممکنہ دلمون تنها بودنو بخواد و موزیک و کنج اتاق، یہ وقتاییم از شدت تنهایے های های گریہ کنیم، میتونیم با یہ عده بگیم و بخندیم و هیچ خجالتے در کار نباشہ، میتونیم تو یہ جمع، ساعت ها بشینیم یہ گوشہ و فقط نگاه کنیم و حرف نزنیم. ما نہ دو قطبے هستیم نہ مودی نہ هرچیز دیگہ! ما فقط یہ انسان میانہ‌گرا هستیم، لطفا اگر در زندگیمون نقشے دارین این برچسب ها رو بہ پیشونیمون نزنین :)!🕊'

_اینهمه دلیل برا رفتن هست پس چرا موندی؟ +هنوز یه دلیل برا موندن دارم _بخاطر یه دلیل؟ +اونقدر دوسش دارم دلیل هام هم تموم شه بازم میمونم تا دلیل بسازم

وقتی وسط چت خوابش میبره ناراحت میشی؟! مگه آدم چند نفر رو داره که تو اوج خستگی تا آخرین ثانیه براش وقت بزاره:)

اگه یکیو دارید که شب تا دیر موقع باهاش چت میکنید و صبح با چشمایی نیمه باز، اولین اکانتیه که چک میکنید تا پیامشو جواب بدید و همیشه موقع چت کردن باهاش نیشتون بازه، میتونید بگید دنیا هنوز آدمایی رو داره که باعث میشن زندگیمون قشنگ تر بشه. AliensFromAtlantis🌊

براتون آرزو میکنم یه نفر رو داشته باشید دلیل شب بیداری ها تون باشه؛ اینکه یه نفر ارزشمند داشته باشی بخاطرش از خوابت بگذری تا اون لبخند بزنه خیلی قشنگه:/

بعضی آدما دست خودشون نیس ولی تو یه بازه زمانی ناراحتن نمیتونن لبخند بزنن با کوچک ترین جمله بغض گلو شونو میگیره؛ اگه تو این زمانا نمیتونی کنار شون باشی حداقل خورد شون نکن:)

شایَد‌سخت... امّا‌اُمید‌است‌به‌پایانی‌زیبا🌸🌿✨

بین همه مشغله هام،بی دلیل یاد تو می‌افتم و زمان از دستم در میره:)

حالا ببین اینکه من اینکارو نمیکنم هیچی خودت حال داری ۹ دیقه به خنده من گوش بدی😔😂

دیگه مهم نیست کسی دوستم داشته باشه یا نه، کسی باهام حرف بزنه یا نه، اگه گریه کنم کسی باشه بغلم کنه و نزاره اشکام بریزن یا نه، وقتی چیز جدیدی میبینم کسی باشه با ذوق بهش نشون بدم یا نه، کسی باشه که زخمامو بهش نشون بدم و اون درمانشون کنه یا نه.. فقط میخوام نباشم، کسی سراغمو نگیره، ندونه کجام.. فقط نیاز دارم برم.. .همین.

کسی که از طرف امن ترین آدم زندگیش مثل پدر یا مادرش از بچگی طرد شده هیچوقت نمیتونه فکر کنه عمیقا کسی هست که دوستش داشته باشه چون همیشه فکر میکنه قراره در نهایت دستاشو ول کنی.. به خاطر همین از نشون دادن زخمای روح و تنش دوری میکنه، از حرف زدن راجب چیزایی که دوست داره دوری می‌کنه که نکنه فرد مقابلش نخواد اینارو بشنوه. دختری/پسری که از بچگی حس رها شدگی رو بهش دادن وقتی هنوز نیاز داشت کسی کمکش کنه خیلی سخت تر از بقیه بچه ها حس امنیت توی وجودش ریشه میزنه.. اون همیشه حس میکنه قراره عزیزانش دستاشو رها کنن و این بدترین فوبیایی که خانواده میتونه به فرزندش بده.