و تورا ترک میکنم با اینکه میدانم گر بروی و دستانم را رها کنی زنده نخواهم ماند آبیِمن:)
و من به تنهایی، با تن و روحی خسته آنقدر بارهایش را به دوش میکشم تا دیگر غم در چشمانش خانه نکند:).
مرا غرق کن
در تلاطم آغوشت
آنچنان که از تو
به هیچ ساحلی نرسم !
علیرضا اسفندیاری🦋☘