دلم میخواد باهات زیر این بارون انقدر برقصم که تمام تنمون از خستگی و غم آکنده بشه وقطرات بارون روی گونه هامون سرسره بازی راه بندازه.

تو بهم یاد دادی دوست داشتنِ بدونِ ترسو.

انقدر ریاضی خوندم که هیچی یادم نیست ✅

بچه ها اکانت هاتون انقدر قشنگ شده که نمیدونم چی بگم خیلی وایب خوبی داره

من جدی دیگه حوصلم نمیکشه...

جدا شدن...

اینکه همین دوتا سه تا رابطه صمیمی که دارم رو نمیتونم مدیریت کنم داره عصبیم میکنه.

شاید مشکل از سرد بودن من باشه ولی خب با این حال حس میکنم وقتی میخوابم زندگی بهتری دارم.

آیا روزی میرسد که کسی از تنهایی ام بهتر و از خواب‌و رویایم زیباتر باشد؟:) جوری در دلم خانه که کند که گویی میخواهد تا ابد در قلبم بماند؟.. به گونه‌ای نوازشم کند که به تنش اعتیاد پیدا کنم؟.. به قدری دوستم داشته باشد که از جهانِ‌بیرحم و رازآلودی که در ان زندگی‌میکنم رعب و وحشت نداشته باشم..؟

درمیان نوازش‌های شیرین او‌ تلخ لبخند میزدم.. زیرا میدانستم او هیچگاه در هیچ موقعیتی از این جهان هزارتو..برای من نخواهد شد.. هنگامیکه نام او را با میم مالکیت برزبانم جاری میکردم میدانستم و آگاه بودم که این نام به درستی بیان نشده است.. آه ای پریزادهِ بوسیدنی من.. تو با من چه میکنی؟.. با تمام وجود دیوانه یک لحظه نگاهت شده ام.. دلم میخواهد قاصدکی باشم پریشان.. تا گذرا و تصادفی انگشتان نوازش گرت را به دور کمرم حلقه کنی و با چشمانت تمامم را به یکباره به دست آسمان بسپاری..

ازم انتظار نداشته باشید وقتی ازتون دلخورم به زبون بیارم، حوصله بحث کردن و توضیح دادن اینکه چرا ناراحت شدم رو ندارم پس فقط ساکت میشم و سعی میکنم دیگه حرف نزنم.

نمیدونم با چه زبونی باید بگم کسیو دوست دارم. با تمام وجودم سعی میکنم از اون پیله‌ی خودم بیرون بیام و احساسم رو به زبون بیارم، عشق بورزم و با لحن محبت امیزی صحبت کنم، نمیدونم دیگه چطوری باید از پشت این گوشی لامصب اوج محبت و توجه خودمو انتقال بدم. نمیدونم چطوری باید بگم که آقا من تو رو دوستت دارم که منتظرت میمونم، تورو دوستت دارم که تک به تک ثانیه هامو به اشتراک میزارم، دوستت دارم که با ویس حرف میزنم، دوستت دارم که با ذوق همه چیو تعریف میکنم، دوستت دارم که خودم اولین نفر پیام میدم وگرنه بیا چتای منو با بقیه ببین. ببین چقدر سردم. ببین چقدر غمگینم. ببین چقدر سوختم..