دلتنگم و دیدار تو، درمان من است.

بعد از تو، دیگه روی موندن کسی حساب نکردم.

به خودت افتخار کن، چون هیچ‌کس از جنگ‌هایی که هر روز در سکوت با آن‌ها می‌جنگی خبر ندارد.

مالک داستان خودت باش.

آرامشی که در "هیچ" هست رو به همه‌ی "کم"ها و "نصفه‌نیمه"ها ترجیح می‌دم.

حرکت به سوی آینده، جسارتی می‌خواهد که هر کسی از عهده‌اش برنمی‌آید. انسان‌های بسیاری را دیده‌ام که سال‌هاست ایستاده‌اند، نه قدمی به پیش برمی‌دارند و نه توان بازگشت دارند. در میانه‌ی راه، میان آنچه بوده و آنچه می‌تواند باشد، متوقف شده‌اند. گویی عقربه‌های زندگی‌شان دیگر نمی‌چرخد و هنوز در غبار گذشته، میان خاطرات و حسرت‌ها، نفس می‌کشند، اما حقیقت این است که هیچ طلوعی نصیبِ چشم‌هایی نمی‌شود که تمام عمر، خیره به غروب مانده‌اند.

لبخندت حالم و بهتر می‌کنه، همیشه لبخند بزن.

شاید رها شدن، در فراموش کردنِ گذشته نباشد،‌ بلکه در ادامه دادن، با وجودِ تمام خاطرات باشد.