:)))

درونم تاریکی ای برپا شد که هیچکدام از نور های اطراف نتوانست او را تسکین دهد..

میدونی چیه؟ هیچوقت فراموشت نمیکنم اما هیچوقت هم نمیبخشمت:)

احساس می‌کردم همیشه یه نفرو دارم که بخوام حرفامو بهش بزنم و اطمینان کنم بهش و اون قراره تا ابد پیشم باشه، اما وقتی از همون‌ درس اعتماد رو یاد گرفتم فهمیدم هیچکس قرار نیست جز خودت برات بمونه..

خیلی کیوتی🤏🏻

A..

و اما من متعلق به این جهان نیستم من احساس آشنایی نمیکنم من در اینجا غریبی هستم که حتی خود را گم کرده ام ، خود را گم کرده ام در افکار هایم در محدودیت هایم و در ناراحتی هایم و حتی خوشحالی هایم . کاش میشد در گوش جهان بگویم مرا با خود ببر جای دیگر به دور از این انسان های تقلبی و سیاه . آن جا بود که می‌گفتند یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود ! میخواهم بروم همانجا.. - سایه‌گرد

برویم بخوابیم.