«که چی؟» این سوالیست که حالا در همهچیز از خود میپرسم. تصور نمیکنم که به پوچی رسیده باشم اما خب دودستی هم به زندگی نچسبیدهام. خوشحال میشوم اما ذوقزده نه! هر دردی عادیست و هر خندهای عادیتر. شاید نهایت زندگی همین است. شاید بیهوده آن را در ذهنم عظمت دادم..؛