باز باران با ترانه میخورد بر بام خانه... خانه ام کو؟ خانه ات کو؟ وای باران! باز باران، باگلوله، با ستم های فراوان می خورد بربام غزه یادم آید روز باران گردش آن دیو صهیون مست و سرکش در کنار دشت ویران بین اجساد فراوان کودکی ۷ ساله بودم زارو نالان ، جسم لرزان ، روح خسته با دوچشم کودکانه زیرآوار مادرم را... غرق در خون دیدمش سوی دیگر خواهر شش ماهه ام را داخل گهواره بی جان... می دویدم این سو آن سو پربهانه، باصدای عاجزانه غرق وحشت در میان دود و آتش در به در چون می دویدم دنبال بابا می شنیدم از پرنده داستانهای غم انگیز از لب باد وزنده ظلم های بی امانی آه چه غمناک بود باران وه چه دردناک بود باران وندر این غوغا و آشوب می شنیدم از ره دور آن نداهای رهایی گام های استواری خواهم آمد ، بانوای آسمانی با پیام شادمانی پرتوان باش کودک من با شعار; استقامت، پایداری استقامت، پایداری... باز باران با ترانه با هزاران آه و ناله با هزاران عزم و امید می خورد بر بام دل ها... بسی زیبا >🌚

خیلی قشنگ بود 😢

من واسه اردو ذوق دارم:)))

خاطرات چیزای عجیبی ان

چه دارک

ذوق نداشته باش فکت:چیزی که جلو جلو ذوق داشته باشی اتفاق نمی افته

فکتتو با گوشت و خون حس کردم...

هیییی

هیییییییییییی

و چقدر این قشنگه:) •یا رَبّ لا تُعَلّق قَلْبِی بِما لَیْسَ لِی• پروردگارا! قلب مرا به آن‌چه برای من نیست وابسته مگردان.

الهی آمین 🤲

و یک افسانه ی ژاپنی در باره ی ماه دیشب هست که میگه: خورشید و ماه عاشق هم بودن ولی به دلیل اختلاف زمانی نمیتونستن همو ببینن و واسه همین خدا ماه گرفتگی رو ساخت تا اونا بتونن همو ملاقات کنن:)))