پيامها:
١- قرآن در عظمت، مقامى بس والا دارد. «ذلِكَ» در ادبيات عرب، « ذلِكَ »اسم اشاره به دور است. در اينجا به قرآن كه در پيش روى ماست، با «ذلِكَ» اشاره مىكند كه از عظمتِ دست نايافتنى قرآن حكايت مىكند.
٢- راهنما بايد در روش دعوت و محتواى برنامه خود، قاطع و استوار باشد.
جملهى «لا رَيْبَ فِيهِ» نشانگر استوارى و استحكام قرآن است.
٣- توانِ قرآن بر #هدايت پرهيزكاران، خود بهترين دليل بر اتقان و حقّانيت آن است. «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»
٤- تنها افراد پاك و پرهيزكار، از هدايت قرآن بهرهمند مىشوند. «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ» هركَس كه ظرف دلش پاكتر باشد،بهرهمندى و نورگيرى او بيشتر است.
╭────๛- - - - - ┅╮
│📱 @Mabaheeth
╰───────────
14.53M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⏳ #بحران_جمعیت فقط پنج سال دیگه وقت دارد. هر که به این سرزمین علاقه دارد باید نسبت به این بحران فکری کند... 🚨
💭 به نظر ارزش داره آدم الان یه مقدار سختی را تحمل کنه برا آیندش 😉
#ایران_جوان | #فرزند_آوری
╭────๛- - - - - ┅╮
│📱 @Mabaheeth
╰───────────
هدایت شده از مباحث
✨ ختـــم صـــلـوات 📿
در #ختم_صلوات برای تعجیل در فرج #امام_زمان(عجّلاللهتعالیفرجهالشریف) و سلامتی رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی) مشارکت بفرمایید.
📿 برای شرکت در این ختم، اینجا را کلیـ🖱️ـک نمائید.
https://EitaaBot.ir/counter/8ceg
تعداد #صلوات تا الان : ۶۰۰ صلوات
╭───
│ 🌙 @Mabaheeth
╰──────────
مباحث
#نهج_البلاغه | #نامه_ها ✉️ نامه ۴۸ - به معاویه در بیان عوامل هلاکت دین و دنیا ┄┄┅┅┅❅❁
#نهج_البلاغه | #نامه_ها
✉️ نامه ۴۹ - به معاویه در هشدار از دنيا پرستى
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄
🗞️ و من كتاب له عليهالسلام إلى معاوية أيضا
📜 أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلدُّنْيَا مَشْغَلَةٌ عَنْ غَيْرِهَا وَ لَمْ يُصِبْ صَاحِبُهَا مِنْهَا شَيْئاً إِلاَّ فَتَحَتْ لَهُ حِرْصاً عَلَيْهَا وَ لَهَجاً بِهَا وَ لَنْ يَسْتَغْنِيَ صَاحِبُهَا بِمَا نَالَ فِيهَا عَمَّا لَمْ يَبْلُغْهُ مِنْهَا وَ مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ فِرَاقُ مَا جَمَعَ وَ نَقْضُ مَا أَبْرَمَ
پس از ياد خدا و درود! همانا دنيا انسان را به خود سرگرم و از ديگر چيزها باز مىدارد. دنيا پرستان چيزى از دنيا به دست نمىآوردند جز آن كه درى از حرص به رويشان گشوده، و آتش عشق آنان تندتر مىگردد. كسى كه به دنياى حرام برسد از آنچه به دست آورده راضى و بى نياز نمىشود، و در فكر آن است كه به دست نياورده؛ امّا سر انجام آن، جدا شدن از فراهم آوردهها، و به هم ريختن بافته شدههاست.
وَ لَوِ اِعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَى حَفِظْتَ مَا بَقِيَ وَ اَلسَّلاَمُ
اگر از آنچه گذشته #عبرت گيرى، آنچه را كه باقى مانده مىتوانى حفظ كنى؛ با درود.
═══════❖•° 𑁍 °•❖═══════
╭───
│ 🌐 @Mabaheeth
╰──────────
📜 ترجمه فیضالاسلام:
🗞️ از نامههاى آن حضرت عليه السّلام است نيز به معاويه (كه او را پند مىدهد):
(۱) پس از ستايش خدا و درود بر حضرت مصطفى، دنيا (براى انسان) جاى سرگرم كردن و بازداشتن است از غيرش (آخرت) و دنياخواه از چيز دنيا بهره نمىبرد مگر حرص و شيفتگيش بر آن افزون مىگردد (هر چه بيابد بهره نبرده آرزوى بيشتر كند) و دنياخواه بآنچه (كالاى دنيا) كه در آن يافته هرگز بىنياز نگردد از آنچه (نعمتهاى آخرت) را كه از آن بدست نياورده در صورتيكه پس از گرد آوردنش جدائى، و پس از استوار كردنش شكست و برهم ريختنى است.
(۲) و اگر از آنچه گذشته (از عمر خودت يا پيشآمدهاى روزگار) پندگيرى، در باقى مانده خود را نگهداشته بهرهمند خواهى شد، و درود بر آنكه شايسته است.
#کلام_امیر
╭───๛- - - - - ┅╮
📜 @Mabaheeth
╰──────────
📖 امام عليه السلام در اين نامه بعد از حمد و ثناى الهى مخاطب خود را (خواه معاويه باشد يا عمرو بن عاص) به امور مهمّى توصيه مىكند.
نخست مىفرمايد: «اما بعد (از حمد و ثناى الهى بدان) دنيا انسان را به خود مشغول و از غير خود بيگانه مىسازد»؛ (أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الدُّنْيَا مَشْغَلَةٌ عَنْ غَيْرِهَا). زيرا كار دنيا آنقدر پيچيده و متنوع و گوناگون و پر دردسر است كه اگر انسان به سراغ آن برود تمام وقت انسان را به خود مشغول مىسازد تا آنجا كه حتى از رسيدگى به سلامت خود و استراحت و رسيدن به همسر و فرزندان و دوستان و بستگان و از آن فراتر، رسيدن به انجام فرايض الهى باز مىدارد و كار آنها به جايى مىرسد كه اگر اهل نماز باشند حتى #نماز را در آخر وقت در حالى كه در تمام ركعات فكرشان در مسائل دنيايى است با عجلۀ تمام بجا مىآورند و گاه صبح هنگامى از خانه بيرون مىروند كه فرزندان آنها در خوابند😪 و شب هنگامى باز مىگردند كه باز آنها در خوابند😴 و اين طبيعت دنياپرستى است.
در دومين نكته به مسألۀ خطرناك حرص دنياپرستان پرداخته مىفرمايد: «دنياپرست به چيزى از دنيا نمىرسد جز آنكه درى از حرص را به رويش مىگشايد و آتش عشق او را به دنيا، تندتر مىكند؛ در حالى كه دنياپرست هرگز به آنچه دارد در برابر آنچه به آن نرسيده قانع نيست (و دائماً در آتش حرص مىسوزد)»؛ (وَ لَمْ يُصِبْ صَاحِبُهَا مِنْهَا شَيْئاً إِلَّا فَتَحَتْ لَهُ حِرْصاً عَلَيْهَا، وَ لَهَجاً بِهَا، وَ لَنْ يَسْتَغْنِيَ صَاحِبُهَا بِمَا نَالَ فِيهَا عَمَّا لَمْ يَبْلُغْهُ مِنْهَا).
در بعضى از روايات، دنيا به آب شور دريا تشبيه شده كه شخصِ تشنه هر قدر از آن بنوشد تشنهتر مىگردد.
#امام_كاظم عليه السلام مىفرمايد: «مَثَلُ الدُّنْيَا كَمَثَلِ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّى يَقْتُلَهُ؛ دنيا همانند آب درياست 🌊 كه هر قدر تشنه از آن مىنوشد تشنهتر مىشود و سرانجام او را به قتل مىرساند»
به دنبال اين سخن، امام عليه السلام در چهارمين نكته مىفرمايد: «اگر از آنچه (در داستان پيشينيان و در گذشتۀ عمر خودت) وجود داشته است عبرت گيرى آنچه را باقى است حفظ خواهى كرد و السّلام»؛ (وَ لَوِ اعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَى حَفِظْتَ مَا بَقِيَ، وَ السَّلَامُ).
اعتبار و عبرتاندوزى از سرنوشت پيشينيان از مسائل مهمّى است كه مورد تأكيد فراوان قرآن مجيد و رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و ائمۀ دين عليهم السلام است.
قرآن مىفرمايد: ««أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي اَلْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهٰا أَوْ آذٰانٌ يَسْمَعُونَ بِهٰا فَإِنَّهٰا لاٰ تَعْمَى اَلْأَبْصٰارُ وَ لٰكِنْ تَعْمَى اَلْقُلُوبُ اَلَّتِي فِي اَلصُّدُورِ» ؛ آيا آنان در زمين سير نكردند (تا آثار خاموش و بسيار عبرتآموز اقوام پيشين را ببينند) تا دلهايى داشته باشند كه (حقيقت را) با آن درك كنند؛ و گوشهاى شنوايى كه با آن (نداى حق را) بشنوند؟! زيرا (بسيار مىشود كه) چشمهاى ظاهر نابينا نمىشود بلكه دلهايى كه در سينههاست (بر اثر #غفلت و دنياپرستى) كور مىگردد».
اساساً بخش مهمى از آيات قرآن كه بازگو كنندۀ تاريخ اقوام پيشين است ناظر به همين مسأله است؛ زيرا هيچ درسى آموزندهتر از درسهاى برگرفته از تاريخ بشر نيست؛ ولى همان گونه كه بسيارى از مردم به گفتۀ قرآن از كنار آيات پروردگار در پهنۀ هستى بىتفاوت مىگذرند، از كنار آثار بازماندۀ پيشينيان نيز بىاحساس عبور مىكنند و امروز كه گردشگرى گسترش پيدا كرده، غالباً به عنوان آثار هنرى و تاريخى به آنها مىنگرند و صاحبان اين آثار پيوسته به آن افتخار مىكنند بىآنكه سرنوشت آيندۀ خود را در اين آثار مطالعه كنند.
#نهج_البلاغه_بخوانیم
╭────๛- - - - - ┅╮
│📱 @Mabaheeth
╰───────────