«انْقِیاد» یعنی اطاعت محض، تسلیم بی قید و شرط، خضوع کامل، گویی که دست و پایی نداریم، هیچ اراده‌ای نداریم، هیچ‌ زبان و ذکری نداریم. بی هیچ اما و اگری، بی هیچ شاید و بایدی، حتی به ابرو یا زیر لب، بدون غر و ناله یا هر گونه نجوا و زمزمه‌ای. از امام سجاد علیه‌السلام پرسیدند زهد چیست؟ فرمود «زهد ده مرتبه دارد، بالاترین رتبه‌ زهد، پایین‌ترین درجه ورع (دوری از گناهان) است. بالاترین درجه ورع، پایین‌ترین درجه یقین است و بالاترین درجه یقین، پایین‌ترین درجه رضایت به مشیت الهی است». رضایت به مشیت الهی، کار هر کسی نیست. برخی وجوه مشیت آنقدر سخت و تلخ و جان‌فرساست که شب و روزت را یکی می‌کند. از دست دادن عزیز، بیماری فرزند، فقر، اجاره‌نشینی، سرزنش دیگران و ... یا از این دست ابتلائات، همه و همه مشیت خداوندند که صبر در برابرش بسیار سخت است؛ چه رسد به آنکه بخواهیم در برابرش تسلیم محض باشیم. امام سجاد علیه‌السلام اینها را می‌داند و می‌گوید «خدایا انقیاد در برابر مشیت خودت را به ما الهام کن تا آنچه جلو انداخته‌ای، ما دیر نخواهیم و آنچه دیر خواسته‌ای، زودتر اراده نکنیم». نخواهیم ۸۶ سال عمر شریف رهبر شهیدمان یک روز بیشتر می‌بود و نگوییم حیف شد سردارانی مثل عبدالرحیم موسوی و علیرضا تنگسیری رفتند. کار کنیم و مشیت خدا را بسازیم اما هرگاه آمد، انقیاد داشته باشیم. وَ أَلْهِمْنَا الِانْقِیادَ لِمَا أَوْرَدْتَ عَلَینَا مِنْ مَشِیتِک حَتَّی لَا نُحِبَّ تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ وَ لَا تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ #صحیفه_سجادیه #دعای_سی_و_سوم #رضایت #مشیت_الهی https://eitaa.com/maftoon72

«بهیمة» و «مبهم» و «ابهام» هم‌خانواده‌اند. «بهیمة» یعنی چهارپا، حیوان؛ به این خاطر که صدایش مبهم است، قابل درک نیست. اگر انسان حیوان ناطق است، «بهمیمة» حیوان مبهم است. نمی‌توان فهمیدش، نمی‌توان درکش کرد. حیوان قابل گفتگو نیست، منطق ندارد، وحشی است و جز غریزه‌‌اش چیزی نمی‌شناسد. نمی‌توان در راهش آورد یا از راه به درش کرد. دعای اول صحیفه سجادیه می‌گوید «اگر خدا بندگانش را از معرفت نعمت‌هایی که به آنها داده، حبس می‌کرد؛ آنها را از روزی او می‌خوردند و او را شکر نمی‌کردند و در نتیجه از وادی انسانیت خارج می‌شدند و به قلمروی بهمیمیت وارد می‌شدند». شکر نکنی، معرفت نداشته باشی، حیوانی بیش نیستی، مبهمی، درک نمی‌شوی و صدایت شنیده نمی‌شود. امام صادق علیه‌السلام می‌فرماید «برخی بندگان خدا وقتی دعا می‌کنند، صدایشان برای فرشتگان آشنا نیست و از این نظر است که دعایشان رد می‌شود». شاکر بودن، شما را در آسمان معرفی می‌کند. اگر شکر کنید، در آسمان مبهم نیستید، بهیمة نیستید، چهارپا نیستید. شکر برای ایرانی بودن و زندگی در دوران و دنیایی که سید علی خامنه‌ای در آن بوده و هم‌زبان و هم‌زمان بودن با مردمی که مقابل ظالم زانو نمی‌زنند. وَ لَوْ كَانُوا كَذَلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِيَّةِ إِلَى حَدِّ الْبَهِيمِيَّةِ فَكَانُوا كَمَا وَصَفَ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبيلاً. #صحیفه_سجادیه #دعای_یکم #شکرگزاری #حیوان_نباشیم https://eitaa.com/maftoon72

معنای «فرد» در فارسی با «فرد» در عربی تفاوت دارد. فرد در فارسی واحد شمارش جمعیت است و در عربی یعنی کسیکه از از دوستان و همراهان جدا افتاده و همدم و یاوری ندارد. غم دارد، دلتنگ است، تنهاست و ناامید. چشم می‌برد این سو و آن سو تا نصرتی برسد اما سهم چشم‌هایش سراب است. جا مانده است از یارانی که دلشان به آنها خوش بوده و با آنها انس داشت و روزگار می‌گذراند. جمله اول دعای ۲۱ صحیفه سجادیه، دعای حضرت وقتی که کسی یا چیزی او را ناراحت می‌کرد، می‌گوید «خدایا! ای که برای «فرد» ضعیف کافی هستی و برای هر موضوع ترسناک، امنیت‌بخشی». بعد اضافه می‌کند که «اشتباهاتم مرا منزوی کرده و خشم تو مرا ضعیف کرده. کسی نیست یاری‌ام کند و می‌ترسم با این وضع آشفته‌ام، مرگم برسد. به سوی تو فرار می‌کنم و به تو پناه می‌برم.» سن و سال شهدا را که نگاه می‌کنم، سنگ قبرها را که می‌خوانم، موهای سفید سرن را که می‌شمارم، می‌بینم من هم فردم. من هم جا ماندم. به خدا پناه می‌برم و به سوی او فرار می‌کنم از اینکه بر شمار سال‌های عمرم افزوده شود و از جاودانگی فاصله بگیرم. زنده باشم و زندگی نکنم. و خدا کافیست برای همه فردیت ما ضعیفان. https://eitaa.com/maftoon72