تو کربلا خودتی و امام حسین..
هیچ کس کار به کارت نداره
راحت میتونی اشک بریزی و زیر لب روضه بخونی..
کسی نمیگه
چرا گریه میکنه
چرا ناراحته...
کربلا میتونی خودِ واقعیت باشی🙂
اشک میریزیا
ولی اشکِ ذوقه:)!
حرف میزنیا
ولی حرفِ دوری و دلتنگی چندین و چن ساله است
حاجت داریا
ولی حاجت حر شدن واسه آقاته:)!
مجنون تر شدن واسه لیلیته:)!
اونجاست که ذوق میکنی
از تلاشایی که کردی...
از گناهایی که انجام ندادی...
از حرکت هایی که کردی...
و....
تویی که کربلا نرفتی...
بازم بجنگ! (:
تو فراقِ دیدنِ آقات بجنگ...
تلاش کن تا بشی حُر