ولی ما گوش نکردیم و فکر کردیم حالا حالا تو دنیا هستیم و گفتیم هرکاری هم دلمون خواست بکنیم و خونه هم بسازیم و..

گاهی اوقات خودم به این فکر میکنم که ببین فوق فوقش بخوای تو این دنیا عمر کنی یا هفتاد ساله یا هشتاد سال! ولی وقتی بمیری دیگه تا آخر اون دنیایی.. پایانی هم نداره! اونوقت برای اون دنیات واقعا چه کردی؟! چه کارِ خوبی انجام دادی که اصلا بخوای بگی؟!

واقعا ارزششو نداره که تو این دنیا از یه سری چیزهای به ظاهر لذت بخش اما زودگذر، بگذریم در عوض تو بهشت یه خونه ای بهمون بدن که پنجرش رو به خونه پیامبر مثلا باز بشه؟ :)))))

فک کن یه خونه خوشگل موشگل که پنجره ش رو به خونه ی پیامبر باز شه😅 وای من میمیرم برای این صحنه😅 یعنی میشه 🙂 خدایا... فکر کن... خونه ی اخرتت رو به رو خونه پیامبر باشه😁 من خونه رو ول میکنم کلا میرم پیش پیامبر و خانواده😂

این دنیا هیچ خبری نیست تو حتی مشهور ترین و معروف ترین و مقام بالاترین کَس توی این دنیا بشی بازم آخرش عاقبت همه مرگه!

تو میمونی و عمل صالحی که انجام دادی..

گناه هایی که به عشق خدا ترکشون کردی..

ادب و احترامی که گذاشتی.. خدمتی که کردی و..

آره اینان که میمونه:)

یه دیالوگ هست از فیلم خداحافظ رفیق.. یه جا یه شهیدی به دوستش میگه ببین اینارو چه جوری چسبیدن به دنیا:) یادشون رفته که یه روزی هم باید برن و مسافرن..

یاد یه آیه ای افتادم...