روآیت دآریم که میگن یآرآی اربآب که شهید میشدن اربآبمون میرفت بآلآ سرش ولی وقتی حسینمون تو قتلگآھ بود کسی نبود بره بآلآ سرش:)

امروز زیآد نمیگمآ ولی تو همین کم گفتنآم اصل مطلب و بردآر:))

اربآبمون دید سینش سنگین شده شمر الجآلس علی صدرک:))

رآحت نگذر ازش حرف توش زیآده:))

نآنجیب‌ پآشو‌ خوآهرش دآره میبینه پآشو‌ رقیه اربآبمون منتظرشه پآشو‌ مآدرش‌ گوشه قتلگآهِ...

حضرت زینب از خیمه اومد بیرون هی بلند میشد و مینشست و نآله میکرد وآی حسینم:))

چجوری بآید گفت:) چجوری رومون میشه زنده بآشیم:)!؟

شمر به خآنوم حضرت زینب میخندید و هی کنآیه میزد:)

حضرت زینبمون اربآبمونو از دست دآده حسینشو از دست دآده بچه هآش پرپر شدن شهآدت برآدر و برآدرزآدشو دید ولی بآ اقتدآر در جوآب خنده و حرفآی شمر میگفت جز زیبآیی چیزی ندیدم و نآله حسین حسین میزد:)

میگن هروقت اسم امآم حسین {ع} میآد مآدرشون اونجآن :)

خآنوم جآن میشه یه نگآهی به دلآمون کنی که نوکر خوبی بشیم:)

حآل نوکرآتون‌ اصلا‌ خوب‌ نیست حآل‌ دلمون‌ جآلب‌نیست:))