داشتم فک میکردم اگه توووو همه موضوعات همینجوری فک کنیم چقد خوب میشه ها...

مثلا اینجوری فک کنیم که بقیه بلد نیستن چجوری ابراز محبت کنن،بلد نیستن خوبی کنن و....

خب چرا ما باید منتظر بمونیم؟ ما که بلدیم انجام بدیم تازه دیگه توقعی ام از آدما نمی مونه...

بابام یه حرف قشنگی میزنه: میگه ببین وقتی خواستی از یه فردی ناراحت بشی حالا از حرفش، کارش، رفتارش و یا خیلی چیزای دیگه سعی کن تو مرحله اول مثبت حرفش رو توجیه کنی مثلا بگی: اون می خواست محبت کنه ولی چون زبان محبت و بلد نبود گَند زد به محبت 😂 اشکال نداره بلد نبود و گرنه همچین نیتی نداشت و خیلی توجیه های دیگه .. تو مرحله دوم اگه نتونستی هیچ جوره اون اتفاق رو برای خودت توجیه کنی برو به شخص بگو تا دیگه اون اتفاق تو ذهنت نمونه چون وقتی تو ذهن میمونه یه جوری ماشاالله تو گوشه ذهن آب و خاک و نور می خوره به خودت میای میبینی شده یه غول پر از شاخ 😂

بعد خوبی توقع نداشتن از آدما اینه وقتی ازشون دیگه توقعی نداری وقتی یه کاری برات انجام بدن تو از اون کار بسسسیار لذت میبری 😌 ولی اگه توقع داشته باشی هرچی ام کاری رو برات انجام بدن تو نمی بینی بلکه طلبکار هم هستی😒😂

پس از همین امروز بیایم تمرین کنیم ١. فقط خودمون هستیم که انتخاب میکنیم روزمون چه مدلی باشه پس اونجوری که دوست داریم روزمون و شروع کنیم و انقدر همه چیو تقصیر آدما نندازیم

۲.توقعی از آدما نداشته باشیم اینجوری روح و روان خودمون آروم تره و جا برای فک کردن به خودمون و داریم

سوال خیلی هامون اینه که چیشد به این مرحله رسیدند و ما نرسیدیم؟! شاید جواب، همون حدیثی باشه که پیامبر گفت؛ همون‌طوری که زندگی می‌کنید، می‌میرید .. | عوالی‌اللئالی‌،ج۴،ص۷۲ +گیرِ ما تو نحوه زندگی‌مونه رفیق :)

:) 🕊️

هر که مجنونِ حسین است خوشا بر حالش، چون که لیلایِ دلش لِیلیِ لیلایِ خداست:) آره خلاصه آقایِ امام حسینِ عزیز :))

:)))