🛑🎥 جدیدترین نماهنگ سیدرضا نریمانی با نام امام شهید و به سبک ترند معروف «منم باید برم» منتشر شد ویژه چهلم شهادت رهبر شهید انقلاب

چرا "خامنه‌ای کبیر" هرگز یک دیکتاتور نبود؛ چگونه او پس از حدود 40سال رهبری ایران، به یک دیکتاتور تبدیل نشد؟ پیش از بررسی هر چیزی، باید محوریت دیکتاتوری را بشناسیم، تمامیت یک دیکتاتور با تکیه بر جهل خود و جامعه اش، برای شهوت به قدرت، فقط هدف بقا را دنبال میکند 1.جهل: سیدعلی خامنه ای، فردی مطالعه گر بود، او دائم می‌خواند، نه فقط سیاست و جنگ، او از موسیقی می‌خواند، از نانو می‌خواند، از ادبیات و تاریخ می‌خواند، او همه چیز می‌خواند. علی خامنه ای نه فقط رهبر مسلمانان جهان، نه فقط رهبر نظامی سیاسی ایران و نه فقط یک عالم دین و مرجع تقلید؛ بلکه یک فیلسوف و شاعر بود، می‌جنگید و می آموخت. اساسا یک فرد عالم جاهل نخواهد بود و یک غیرجاهل به سمت دیکتاتوری حرکت نخواهد کرد. همچنین جهل عمومی بزرگترین مزیت برای یک دیکتاتور است، دیکتاتور برای مطالعه به مردم اصرار نمی ورزد، دیکتاتور به بقا فکر می‌کند نه شعور جمعی. اصولا برای دیکتاتورها سرگرم کردن مردم در کاباره گزینه خوبیست، آنها در دانشگاه های رایگان مردم را مطلبه گر نمی‌کنند. آنها هرگز زنان خانه دار را به دانشمند و وزیر تبدیل نمی‌کنند.

... 2.شهوت قدرت: با یک بررسی، نکته ای عجیب در سوابق رهبر پیشین ایران وجود دارد؛ تعداد اسکناس هایی که با عکس او چاپ شده و تعداد خیابان های نام گذاری شده به نام او نامگذاری شده 0 است. برخلاف آنچه که اعضای فرقه اپستین در رسانه ها می‌گویند، او طبق قانون اساسی اجازه ای جز فرماندهی کل قوا نداشت و آن را به بهترین شکل ممکن انجام داد. آنچه که رسانه های یهودی به مردم ایران می‌گفتند حتی آن چیزی نبود که به مردم خود می‌گفتند. برخلاف ادعای آنها و نگاهی به دولت ایران می‌بینید که همه چیزهای را رئیس‌جمهور مطابق با قانون اساسی و بدون مداخله تعیین می‌کند، از کلیت پول و تقسیم ثروت که بزرگترین قدرت است تا مذاکرات با آمریکا حتی با وصف مخالفت های شدید رهبر. 3.بقای حکومت: سید علی خامنه ای هیچگاه بخاطر بقای خودش کاری نکرد، هیچگاه حتی ذره ای به معامله ای برای دور نگهداشتن خودش از خطر فکر نکرد. او سعی نکرد مردم را قربانی خودش کند، او تمام تصمیماتی که برای جامعه ایران اتخاذ می‌کرد، دقیقا تصمیمات یک پدر ایرانی برای بچه هایش بود. او در دفتر کارش در حال انجام امور روزمره و جلسات، توسط تن ها بمب، همراه با خانواده اش مورد حمله قرار گرفت؛ به راستی که او آبراهام لینکلن و جان اف کندی نبود که با یک گلوله از پا دراید