📌 #طعم_عسل | #تبیین آیه ۱۳۵ از سوره #آل‌عمران (عذرخواهی) 🎙 استاد #سلیمی #امام_حسین ؛ #انتقام 📖 رسانه‌ی قرآن مدیا @QuranMediya

🎬 #کلیپ «عظمت اربعین» 👤 استاد #پناهیان 🔅 اگر می‌خوایم زیارت امام‌حسین و #اربعین دچار سکولاریسم نشه باید امام زمان رو یاد کنیم... 📥 دانلود با کیفیت بالا 🇮🇷 رسانه مهدیاران @Mahdiaran

🎥 توضیحات بیژن مرتضوی درباره اجرایش در فینال جام‌جهانی ⚡️مرکز موسیقی و شعر موسسه مصاف 👇🏼 ⚡️@masafmusic

🔻 پایان نئولیبرالیسم؛ فروپاشی یک توهم زیبا نئولیبرالیسم با یک وعده آغاز شد: جهانی بدون مرز، رقابتی، کارآمد و مبتنی بر شایستگی. و با یک واقعیت به پایان می‌رسد: جهانی نابرابر، بی‌ثبات، خشمگین و ازهم‌گسیخته. ❗️ مسئله این نیست که نئولیبرالیسم شکست خورد؛ مسئله این است که دقیقاً همان چیزهایی که آن را «موفق» کردند، آن را نابود کردند. 🔻 دو ستون نئولیبرالیسم چه بودند؟ 1️⃣ جهان‌وطنی 2️⃣ رقابت در ظاهر، این دو فضیلت بودند؛ اما در عمل، به «سازوکارهای تخریب» تبدیل شدند. 🔻 جهان‌وطنی؛ از اخلاق جهانی تا بی‌وطنی نخبگان ایده ساده بود: همه انسان‌ها برابرند، مرزها بی‌معناست، سرمایه و انسان باید آزادانه حرکت کنند. اما در واقعیت چه شد؟ جهان‌وطنی، به «گسست نخبگان از ملت‌ها» تبدیل شد. نخبگان اقتصادی: ▪️ سرمایه را جهانی کردند ▪️ سود را جهانی کردند ▪️ اما هزینه‌ها را «ملی» گذاشتند کارگر آمریکایی بیکار شد، اما شرکت چندملیتی سودش را در آن‌سوی جهان ثبت کرد. ❗️ نتیجه: نخبگان جهانی شدند، اما مردم در مرزها گیر افتادند. 🔻 رقابت؛ از بهره‌وری تا فرسایش اجتماعی رقابت قرار بود رفاه بیاورد؛ و آورد—اما برای چه کسانی؟ در عمل: ▪️ رقابت افسارگسیخته، نابرابری را تشدید کرد ▪️ همه‌چیز را کالایی کرد—even انسان و روابط انسانی ▪️ و مفهوم «موفقیت» را به ثروت تقلیل داد در این جهان: ثروتمند بودن = بافضیلت بودن فقیر بودن = شکست اخلاقی این همان لحظه‌ای است که اقتصاد، به ایدئولوژی تبدیل شد. 🔻 تناقض بنیادین: اقتصاد جهانی، سیاست ملی نئولیبرالیسم یک خطای محاسباتی داشت: اقتصاد را جهانی کرد اما سیاست را در سطح دولت-ملت رها کرد ❗️ این یعنی چه؟ مردمی که در چارچوب ملی رأی می‌دهند، باید هزینه تصمیماتی را بدهند که در سطح جهانی گرفته شده است. و این، نسخه قطعی «بی‌ثباتی سیاسی» است. 🔻 لحظه انفجار: ۲۰۰۸ بحران مالی جهانی، نقاب را کنار زد: ▪️ بازارها شکست خوردند ▪️ دولت‌ها نجات‌شان دادند ▪️ اما هزینه را مردم پرداختند این همان نقطه‌ای بود که اعتماد فرو ریخت. از آن پس، دیگر هیچ‌کس باور نکرد که: «بازار، عادلانه است» 🔻 چرا راست‌گرایی اوج گرفت؟ زیرا آلترناتیوی باقی نمانده بود. چپ: یا شکست خورده بود یا به نئولیبرالیسم پیوسته بود پس خشم اجتماعی، به سمت راست حرکت کرد: ▪️ ضد جهانی‌سازی ▪️ ضد مهاجرت ▪️ طرفدار بازگشت به «ملت» اما نکته تلخ اینجاست: این واکنش‌ها، نه راه‌حل‌اند، بلکه «نشانه بحران» هستند. 🔻 آنچه امروز در حال تولد است نئولیبرالیسم نمرده؛ «تغییر شکل داده» است. نام جدید آن: نو-مرکانتیلیسم یعنی: ▪️ بازگشت دولت ▪️ جنگ‌های تجاری ▪️ کنترل سرمایه و فناوری ▪️ و استفاده از اقتصاد به‌عنوان ابزار قدرت ❗️ جهانی‌سازی پایان نیافته؛ «سیاسی» شده است. 🔻 یک خطای خطرناک برخی هنوز تصور می‌کنند با: آزادسازی خصوصی‌سازی و جذب سرمایه خارجی می‌توان مسیر توسعه را طی کرد. اما تجربه ۴۰ سال اخیر نشان می‌دهد: ❌ بدون قدرت تنظیم‌گری دولت ❌ بدون سیاست صنعتی فعال ❌ بدون توجه به عدالت اجتماعی بازار، نه‌تنها توسعه نمی‌آورد، بلکه شکاف‌ها را عمیق‌تر می‌کند. 🔺 جمع‌بندی بی‌پرده: نئولیبرالیسم شکست نخورد؛ «افشا شد». افشا شد که: بازار، بی‌طرف نیست رقابت، عادلانه نیست و جهانی‌سازی، لزوماً به نفع همه نیست و مهم‌تر از همه: ❗️ توسعه، پروژه‌ای سیاسی است—نه صرفاً اقتصادی 🔻 پرسش راهبردی: در جهانی که افسانه «بازار خودتنظیم‌گر» فرو ریخته، ما همچنان به نسخه‌های قدیمی تکیه خواهیم کرد یا به سمت طراحی یک الگوی بومی، عادلانه و حکمرانی‌محور حرکت می‌کنیم؟ 👌کانال اندیشکده حکمرانی مؤسسه مصاف @MasafThinkTank