مرحوم ملا محمدعلی نجفی کاظمی،
در کتاب خود نقل کرده است:
چون ابراهیم خلیلعلیهالسلام
از ذبح حضرت اسماعیل مأیوس شد،
ملول و اندوهگین گردید.
به جهت رفع ملالت ایشان،
جبرئیل نحوه به شهادت رسیدن
امام حسینصلواتاللهعلیه را
برایش بیان کرد؛
حضرت ابراهیم آنچنان بر مصیبت
و غم سیدالشهداء گریست،
که محاسنش خیس از اشک شد.
در این هنگام ندا رسید:
ای خلیل الرحمن!
ثواب این گریه نزد ما
بالاتر از آن است که هفتاد مرتبه
فرزندت را به دست خود،
قربانی میکردی...
بهتر است که برای وفاداری به کشورم مرا دار بزنند تا برای خیانت به من پاداش دهند..✨
اتفاقا بخوام برات بشمارم
خیلی به مو رسید، پارهام شد، اما چه
قلبهای ویرانی که عباس(ع) آنها را آباد میکند.
حال و روز امروزه یِ ما:
دلم گرفته از این روزِگارِ زجر آور!
جهان که لطف ندارد بگو نجف چخبر..
#باباعلی