هیچکس به قطار توی ایستگاه سنگ نمیزنه، همه به قطار درحال حرکت سنگ میزنن! میفهمی دیگه که چی میگم؟

من شاید دلم واسه ادمها تنگ نشه ولی واسه خاطراتم چرا حتی خیلی..:)

#چهره_واقعی_تو #رمان_۲۱۳ #پارت_۳۳ درگیر جابه جایی چند کتاب در کتابخانه هستم که صدای پدر و مادر گوشم را قلقلک میدهد. "اهم اهم صاحب خونه مهمون نمیخوای؟" _چرا با ک..مال م..یل خ‌.‌.ونه خود..تونه (چرا باکمال میل خونه خودتونه)*با خنده پدر و مادر در کنار هم به من و لیبی نزدیک میشوند کیک هویجی که بویش همه جا فرا گرفته است در دستشان به من نزدیک میشوند، در داخل کلبه مینشینند و مادر کیک را زمین میگذارد، رو به من میکند و میگوید: "امسال دیگه از وضع مالیمون خبر داری، نتونستیم برات مثل سالای قبل جشن بزرگ بگیریم، امسال حتی نتونستیم برات کیک بخریم،بخاطر همین برات کیک هویج درست کردم،امیدوارم دوسش داشته باشی." بی مقدمه میگویم: _هوم..این عالیه چه بوی خوبی هم میده. +نظرت چیه که شمع بزاریم رو کیک فوت کنی؟! _موافقم،لهاک کجاست؟ +پایین خوابیده... _نمیخواید بیارینش بالا؟ +نه بیدار بشه بدبختمون میکنه. مادر شمع را روی کیک قرار میدهد و پدر شمع تولد ۱۵ سالگی ام را روشن میکند که من با خاموش کردن شمع ۱۵ سالگی ام وارد ۱۶ سالگی شوم... چه سال عجیبی بود؛ سالی که مرا نیز بزرگ کرد سالی که شاید حالا با تمام سختی هایش گذشته است و منتظر است من با لبخندی پایانش را سلام بگویم و زندگی ای جدید را اغاز کنم... _سیده زهرا موسوی "هرگونه کپی پیگرد دلی و الهی دارد"

دیگر چیزی برای نوشتن وجود نداشت تنها چیزی که مانده بود،سکوت بود.

نمیدونم چرا ولی از اینکه دیگه ۵۰۰ نیستیم خوشحالم! چون من وقتی ۵۰۰ شدم هی بالا میرفتم و هی ریزش داشتم و حدود ۱۰۰ تا ممبر لف دادن تو همین یک ماه! واسه همین الان حس میکنم هیچوقت ۵۰۰ نشده بودم و میتونم الان شروع جدیدی رو جشن بگیرم!

[نویسنده یعنی خلق کنی اثری رو که تو ذهن هر شخص به یک شکله..]

آینده انتظار توی موفق رو میکشه..

من شاید دلم واسه ادمها تنگ نشه ولی واسه خاطراتم چرا حتی خیلی..:)

قدرت کلمات اونقدر زیاده که هم میتونه روزت رو بسازه و هم خرابش کنه..