ما اصالتا ترک هستیم. موقع ولادتمان، بعد از اذان و اقامه، اسم عباس را در گوشمان میخوانند. بچه‌هایمان که به دنیا می‌آیند، فامیل جمع می‌شوند و برای تبریک، میگویند «ابالفضل نوکری اولسون» الهی که نوکر ابالفضل باشه. وقتی کسی از ما پسردار می‌شود تا وقتی هنوز اسمی برایش انتخاب نشده، ابالفضل صدایش می‌کنیم.ما اصالتا ترک هستیم. خب خیلی‌هایمان در وطن، فارسی صحبت میکنیم؛ در حرم عباس اما ترکی، زبان رسمی است. ما در حرم عباس جز به لغت ترکی مکالمه نمی‌کنیم؛ حتی با خود او! ما اصالتا ترک هستیم. وقتی از آدم و عالم می‌بُریم و کاری از کسی برنمی‌آید، وقتی سختی‌ها و مصائب به اوج خود می‌رسد، وقتی مریض‌مان بدحال می‌شود، وقتی بحث آبرویمان وسط می‌آید، به «ابالفضلین توشَن گولّارینا» متوسل میشویم؛ گره‌ها باز می‌شود؛ گویی که از اول گره‌ای نبوده! ما اصالتا ترک هستیم. دیگران اگر فقط در حکایت‌ها و منبرها و کلیپ‌ها شنیده‌اند، ما به چشم خود دیده‌ایم که بعضی محتضرهایمان در لحظات آخر می‌گویند «دارم با آقام ابالفضل میرم». ما دیده‌ایم که بغض نُه روزه‌ی پدرهایمان بالاخره شب تاسوعا می‌ترکد. مادرهایمان، قامت بلند پسرهایشان را که می‌بینند، به خوش‌قامتِ ام‌البنین می‌سپارندش. ما پشت در پشت و نسل در نسل، عشق ابالفضل را از پدربزرگ‌هایمان به ارث می‌بریم. ما اصالتا ترک هستیم. همگی، زندگی‌هایمان را به عباس تکیه داده‌ایم. آنطور که حسین. ما شب نهم بی‌تکیه‌گاه می‌شویم. شب نهم خیلی بیچاره‌ایم. شب نهم را یک‌طور ویژه‌ای به ترک‌ها تسلیت بگویید. «مهدی مولایی»

بنده متولد تبریزم و خودم رو اونجایی میدونم به عبارتی:)

اصالت پدری ما اصالتا مازنی هستیم؛ به مخصوص ارادت حضرت عباس؛ شب هفتم را عزا ابلفضل میدانیم و رخت سیاه را برای او تن میکنیم! ما مازنی هستیم؛ در روز تاسوعا در روستای [درون کلا ] درب تمام خانه های محله را باز میگذاریم تا مهمان های اباعبدالله پس از امدن دسته های پرشور، در خانه ها پذیرایی شوند؛ ما اصالتا مازنی هستیم در دسته های عزاداریمان علاوه بر زنجیر زنی، علم داری در میانمان داریم که علم را میچرخاند به یاد عباس علقمه:) ما مازنی هستیم دوستدار امام عباس:) _سیده زهرا موسوی

ولی حیفم اومد از اصالتم ننویسم:)

بحث معرفته وگرنه که حضرت یوسف دوازده برادر داشت و امام حسین[ع] یک عباس[ع] :)