ایتا - 𝗠𝗼𝗯𝗵𝗮𝗺

یک گوشه‌ی بدنم مرا به زندگی می‌خواند 
و گوشه‌ی دیگری به مرگ. 
این دوگانگی را در روحم، کشنده‌تر و شدیدتر حس می‌کنم...

1 مشاهده20:50

اره همیشه بدتر از اون چیزی که فکرشو میکردی هم پیش میاد.

1 مشاهده17:13

من واقعاً از پشت کوه اومدم، کوه غم.

1 مشاهده18:20

شکل سرگردانی ِ من بود
بوی غم میداد چشمانش..

1 مشاهده07:09

گفت نمی‌دانم چگونه اما تو تغییر کرده‌ای
انگار غمی تجربه کرده‌ای که تو را بزرگ کرده.

1 مشاهده20:40

حرف‌هایی داشتم که نمی‌توانستم به هیچ‌کس جز تو بگویم، و تو به همه گوش می‌دادی الا من..

1 مشاهده20:42

حالا فهمیدی چرا وقتی بچه بودی ادم بزرگا یهو به یه جا خیره میشدن و تو فکر میرفتن و تو برات سوال میشد؟

1 مشاهده21:27

من پذیرفته ام که گاهی ممکن است ما برای آدمها فقط پناگاهی باشیم تا زمانی که یک خانه امن پیدا کنند و بروند.

1 مشاهده19:59

هدایت شده از خضرآء

اتاقم را مرتب کرده‌ام ،
حالا تنها چیزی که اینجا به‌هم ریخته است ؛ خودِ منم !

1 مشاهده05:52

همه بهانه ها دروغ‌اند، ماندنی میماند.

1 مشاهده17:38

انسان تنها موجودیست که نمیداند کجاست 
اما میداند گم شده است..

1 مشاهده09:59

چه بدانم عزیز من
‌حتّی اگر تو ‌میان‌مان دیواری بکشی، ‌من در نهایت آن دیوار را ‌به رنگی که تو دوستش داری ‌نقاشی خواهم کرد.

1 مشاهده19:12

مطالب بعدی