عزیزانی که از حمله خوشالید امیدوارم با در آغوش کشیدن موشک ها خوشالیتون تکمیل شه.
من از بچگیم با فیلمای هالیوودی بزرگ شدم
کامیک خوندن هم با کامیکای آمریکایی شروع کردم
انیمیشنم همیشه دیزنی میدیدم همیشه از خودشون برامون قهرمان ساختن و من از خودم ناراحتم که دیر فهمیدم(چند سال پیش بود که فهمیدم نه الان)
که آمریکا نه تنها قهرمانی ک تو داستاناشون تعریف میکنن نیست بلکه دقیقا ویلن داستانه
دقیقا همون کسیه ک اخر داستان باید قهرمانا میکشتنش تا دنیا نجات پیدا میکرد
بعد از جنگ دوازده روزه از اون لباسای قشنگشون از لبخندای دل رباشون از اون ظاهر خوشگلشون حالم بهم میخوره
من حالم از آمریکا بهم میخوره
من حالم از آمریکایی که بهترین آدمای روی زمین کشت بهم میخوره از آمریکایی ک بچه های بیگناهو کشت بهم میخوره
و میدونید از اون بیشتر از کی حالم بهم میخوره؟
ساکنین ایرانی ک(نه من اینارو هم وطن نمیدونم و نخواهم دونست) از آمریکا طرفداری میکنن و خوشحالن
حالا میدونید کیا هم وطنای منن؟
اونایی ک تو وسط همون آمریکا پرچم کشورمو بالا میبرن
اون عراقی و لبنانی و پاکستانی ای ک برای ما عزاداری میکنن
اونایی که قلبا آزادن و آزادیو صرفا توی لخت شدن و مشروب خوردن نمیبینن
از وقتی آمریکا حمله کرده شجاع تر شدم و دیگه چیزی نمیترسونتم
و به این یقین آوردم که بکشید مارا بیدار تر میشویم
اهمیتی نداره ک چ اتفاقی بیوفته ولی اگه من مردم امیدوارم خونم در راه بیداری عالم خرج بشه و نه چیز دیگه
البته آدم آواره ک تا ابد آواره خواهد موند و اون آواره هایی ک تو ایران زندگی میکنن و خارج از ایرانم هستن آرزوی باطلشونو فقط و فقط به خواب میبینن
آمریکا نه تنها برای کشور ما دو قرن اخیر، بلکه برای مظلومین کل عالم شیطان بزرگه
اگه امروز ما جلوش مقاومت کنیم به خونخواهی از تمام مستضعفین و مظلومین عالم خواهد بود
چند ماه پیش نسل کشی ای ک توی سودان اتفاق افتاد با حمایت امارات بود و الان به این وضعیت افتاده
ان شاالله ک خدا مارو وسیله ای برای این خونخواهی قرار بده
در ادامه اش هم میتونم ب آثار ادبیات فارسی از دوران مشروطه اشاره کنم
از زمان جنگ جهانی و قحطی و مرگ ۹ میلیون ایرانی که مسببش آمریکا و غرب بودن
از زمانی که نذاشتن ما نفت خودمون رو داشته باشیم تا الان که اگه تو هر زمینه ای نخبه بشی و براشون کاری نکنی ترورت میکنن، در حال ظلم به ما بودن
غرب هیچ وقت عاشق چشم و ابروی ما نبوده
کس دیگه ای هم نیستا
باید انقدر رو پای خودمون باشیم که دیگه هیچ کس نتونه چیزی بهمون بگه