هرشب مردم این آهنگ ادل رو زندگی میکنن ک میگفت
Let the sky fall
When it crumbles
We would stand tall
To face it all together
پس این شکلی بود غیرت ایرانیا که از این همه بلا نجات پیدا کردن
پس این شکلی بوده ک اولین تمدن دنیا رو تشکیل دادن
هیچوقت اینقدر به ایرانی بودن افتخار نکرده بودم
من نمیذارم روضه ها باز بشه توی دلم
واقعا سعیمو میکنم که این اتفاق نیوفته
چهل روزه از جنگ گذشته و انگار همه شهادت ها یه زخم بزرگ به قلب من زده که قراره سالیان سال باهام باشه
الان حس اون راویای جنگ ۸ ساله رو درک میکنم گرچه اونا خیلی بدتر هارو نجربه کردن رفقا برادرا و خانوادشون رو از دست دادن...
میگذره این روزا این داغ تو دل من خاموش نمیشه مث داغ حاج قاسم که من نوجوون بودمو اتفاق افتاد و هنوز غمش باهامه
هزار تا درس گرفتم تو همین چهل روز و خیلی خیلی بزرگ تر شدم
به شرط حیات این غم هارو مثل همون پرچمی که شبا به دوش میکشم به دوش خواهم کشید