همیشه فکر میکردم این بیت جنبه‌ی ادبی داره و اینطوریام نیست؛ ولی دارم با عمق جونم درکش میکنم..

این کاربر تیکه‌های دلش رو گذاشته تو چمدون تموم اطرافیانش که عازم کربلا بودن و راهیشون کرده!

فلذا بی‌تابیم به همین دلیله؛ یه تیکه از دلم الان تل‌زینبیه‌ست؛ یه تیکه از دلم عمودِ هفتصد‌و‌چهل‌و‌پنجِ؛ یه تیکه از دلم کنار خیمه‌گاهه؛ الباقی هم گوشه کنار بین الحرمین:) 💔

خلاصه که اربعینه. ما موندیم‌ُ چهلم شهدای‌عاشورا،مصیبتای چهل‌روزه‌ی حضرت عقیله و خاکی که بر سرمون شد.

و پناه بر مداحی از شر افسردگی🌚✨

ولی انصافا،حتی یه سری از مذهبی‌هامونم هنوز ته دلشون فکر میکنن دین فقط غم و غصه داره؛

علتش اینه پیش‌فرض ذهنمون اینه بله،غمی هست اما برامون لذت بخشه و ما این غمو به دنیا نمیدیم و افسردگیِ لذت بخشیه😅

اما حقیقتا توقع دین از ما بغض و ناله نیست. اگرم گریه‌ای تو هیئتا هست،عزاداری‌ای هست(که بسیارهم شریفه)همش بر اومده از احساس ماست؛ شما یه بار این پیش فرض‌و تغییر بده،خودت میبینی چقدر حالت بهتره و چقدر بهتر مفهوم همه چیز رو متوجه میشی