و هیچوقت فراموش نکنین, اونا متعلق به ما نیستن که بخوایم بهشون دستور بدیم, اونا دوستانی هستن که باید گرامی داشته بشن. با هدایا, با خانه‌هاشون و با روح آزادشون, همیشه با قلبی مهربون رفتار کنین. اونا صاحب این جنگل هستن، نه ما… ما فقط مهمون‌های خوش‌شانس دنیای اون‌هاییم. - از طرف ستاره‌های نیمه شب.

گاهی وقتی تاریکی‌ام رنگ داره, تفاوت بین کابوس و رویا گم میشه, ولی گاهی‌ام نور از درون سایه هاست که میتابه. - نیکسورا.

شب‌زده های جدیدی که اومده بودن, با دیدن جنگل خیلی ذوق زده شدن, چون فرق داشت, و راه افتادن با نور ستاره ها به اعماق جنگل برن و صدای پاهاشون تنها چیزی بود که سکوت رو میشکست, ولی یهو سکوت مطلق شد, میشه گفت اونموقع درخشانترین و بزرگترین گل عمرشون رو دیدن ولی تنها, یدونه بود..و مثل همیشه اون‌ها ام وسوسه شدن که گل رو با کندن, مال خودشون کنن, ولی امکان نداشت ستاره‌ها این اجازه رو بدن...

پس دوباره(مثل همیشه)شروع کردن؛ - شنیدین می‌گن حقیقت گاهی از افسانه‌ها عجیب‌تره, انگار خیلی وقته که داره نادیده گرفته میشه... توی همون جایی که بودین, توی جلسه های<بازگشت به گذشته>اش, یه موضوعی مدام تکرار می‌شه؛ انگار پرده‌ها کنار رفتن و اون حقیقت قدیمی دوباره ظاهر شده, پری‌ها افسانه نیستن. اونا همین‌جا هستن, درست توی همین لحظه, ولی نه اون‌طوری که شاید تو قصه‌های بچگی براتون تعریف کردن. اون‌ها نگهبان‌هایِ<مادر طبیعت>ان. موجوداتی از جنس انرژی که زمان و مکان براشون بی‌معنیه, می‌تونن هر لحظه که بخوان, توی خلوت جنگل یا حتی گوشه‌ی شلوغ‌ترین جاهای ممکن ظاهر بشن. و وظیفه‌شون...محافظت و التیامِ هر چیزی که توی زمین و طبیعت نفس می‌کشه, از یه شاخه‌ی درخت گرفته تا کوچک‌ترین حیوون جنگل...

اما یه نکته‌ی ظریف هست که شاید خیلی‌ها ندونن… اونا خیلی به رفتار بقیه و شما دقت می‌کنن. مخصوصا اون‌هایی که به حریم سبز طبیعت بی‌احترامی می‌کنن یا دست به تخریبش می‌زنن. پری‌ها به انرژی شما حساسن, پری‌ها معاشرت با اونهایی رو انتخاب می‌کنن که قلبشون با نبض طبیعت یکی باشه... و حالا شب‌زده ها تنها با نگاه کردن, زیبایی رو از آن خودشون کردن. - از طرف ستاره‌های نیمه شب.

‌

- witch sapiens veneficus.