ولی سخته بپزیم

خیلی چیز هارو

و او نظاره گر تمام وجودش بود و اون این را نمیدانست وبا این حال تمامش را به او داده بود مفت و مجانی بی آن که چیزی بگیرد و یا چیزی بخواهد و ای کاش کمی درنگ می‌کرد میان این هیاهوی بی‌کسی کاش کمی چشمانش را باز می‌کرد ای کاش آن روشنایی بی‌پایان او را نابود می‌کرد ای کاش او را غرق شدن در تالاب افکار نابود می‌کرد ولی گویا او تو بودی و او پشیمان است که چرا پیش تر تو را به دام دریا نسپرده بود و چرا تو را در تور خود که کمی هم نداشت جای داد برای خودش و برای وجودش و برای تنها زندگیش متاسف است

چرا همه اتفاق های بد فقط برای من میوفتن؟ این فقط یه طرز فکره

اون فقط میخواست زندگی کنه حتی نه خیلی زیاد ولی زندگی کنه

داریم بزرگ میشیم

آدما تغییر میکنن نه اگه یه اتفاق بزرگ یه حادثه ی بزرگ براشون تو زندگی بیوفته تغییر میکنن ممکنه خیلی تغییر کنن جوری که دیگه اون آدم قبلی نباشن

من مطمئنم آدما میتونن تغییر کنن

واقعا دارم روانی میشم از همه چیز

این چه امتحان مسخره ای زندگی داره ازم میگیره اگه باحال تر بود باز یه چیزی..

دارم رد میدم با تمام وجود و انگار چیزی جز یه تن لش از من باقی نمونده

کجای کار رو آنقدر دارم اشتباه که میکنم که زندگیم داره به فنا میره