بیا بهم بگو که چند بار فکر کردی دیگه تهِشه و دیگه نمیکِشی و شبِ آخرته ولی باز صبح پا شدی و رفتی یه چایی دم کردی و بعد از خوردنش زدی از خونه بیرون و یادت رفت که کلا دیشب چه اتفاقی افتاده بود؟
هرچی گذشته رو بیشتر به خاطر میارم بیشتر به این نتیجه میرسم که:
«یه موقع هایی بود دنیا قشنگ بود»
من خیلی آدم منزجر کننده و نچسبی هستم دوستان لطفاً از هرگونه ارتباط با من خودداری بفرمایید.
تو لیاقتت یه دختر جراحِ مغز و اعصاب و کارخونه داره که یه پنت هاوسِ 800متری داره تو فرشتهِ تهران و شبیه آنجلینا جولیه نه من.