مود:

راستش خیلی کارا به ذهنم رسیده که بهتر از همشون دل کندنه...

نمی‌دونم چه موجودی ولی کاش حداقل انسان نبودم ؛ با این همه محدودیت. یه موجودی بودم که می‌تونستم صبحا اسکیتمو بردارم برم توی چاله‌های ماه اسکیت سواری کنم ، بعد از ظهر که می‌شد می‌رفتم کنار بقیه‌ی هم‌نوعام توی یه سیاره‌ی ناشناخته و خیلی خیلی دور از زمین می‌نشستم و در عین حالی که آهنگ گوش می‌دادیم و باهم‌نوعام می‌خندیدیم غروب خورشید و تماشا می‌کردیم ، شبا رو می‌رفتم کنار ستاره‌ای که مرگش نزدیکه و می‌نشستم انفجار عظیمِ‌ـشو نگاه می‌کردم و از اون همه عظمت و شگفتی چشمام برق می‌زد و اشکام جاری می‌شد... "کـاش آدم نـبـودم".

تماشایِ پرنده‌ها بالای کارون ولش...

رد می‌شی با ادا و دستاتو بالا می‌بری.

همه خوب می‌دونن توم چخبره می‌دونن حق باهام نیست ولی می‌گن حق داری.

الان خوشحالی تابستون هیتر؟

آخه مگه میشه که پاییز شروع بشه و این پادکست ناخودآگاه پلی نشه؟

کاری نداره برام برم.

بدبختی کم دارم؟ فردا هم اوراله