آدمایی که تو حال و هوای خودشونن خیلی واسم جذابن ؛
مثلا دارن راه میرن تو خیابون ، تو مترو ، تو خونه ، تو مدرسه ، تو هر گورستونی ، سرشونو میندازن پایین با خودشون حرف میزنن و اصلا متوجهِ اطرافیان و دوروبرشون نیستن. با خودشون حال میکنن. به خودشون عشق میورزن. جدی خیلی جذابن.
من سر امتحان وقتی همش میبینم سوالا رو بلد نیستم و میرم سوال بعدی: نه گیجم نه هوشیار نه غمگین نه خوشحال تو عبورم.
امیدوارم هیچوقت این تیکه از آهنگ مهیار رو درک نکنید: «قیچی هم عاشقِ کاغذه ولی ؛ خب وظیفشه برش».
دکترا میگن اینکه تورو همش کنار خودم میبینم یهجور بیماریه! یه بیماریِ روانی به اسمِ اسکیزوفرنی. بهم قرص دادن ، میگن اگه بخورمشون خوب میشم و دیگه نمیتونم تو رو ببینم! هه. مگه من روانیام که دیگه نخوام تو رو ببینم؟
[ وی قرصها را داخل جوب میریزد ]