بیبی برمی‌گردم باز یه روزی...

وقتایی که تو خونه‌ای، یه جور آرامش خاطر میاد زندگیمو بغل می‌کنه... همیشه خونه بمون. همیشه خونه بمون.

اما امان از اون روزایی که یهو بیدار می‌شم و می‌بینم که رفتی... اون موقع‌س که استرس و نگرانی، ترس و دلهره می‌آن می‌چسبن بیخِ گلوم.

راستی می‌خواستم اینو همین‌جا بهت بگم که: چراااااا سیبیلاتوووووو زدیییییییی مردک احمقققققققق

خالم زنگ زده بهم میگه تو دیگه منو به آرزوهام برسون. واکنش من که نمی‌تونم به آرزوهاش برسونمش:

اول تست، بعداً رِست.

دوستام ازم میپرسن: چجوری روی این همه آدم کراشی؟ و من فقط می‌خندم. چون اونا نمی‌دونن که تو اگه مال من بودی، یا حتی یه درصد کمی هم وجود داشت که مال من بشی، من حتی به بقیه‌ی پسرها نگاه هم نمی‌کردم... من روی هرکی کراش می‌زنم ، فقط برای اینه که سعی کنم تو رو فراموش کنم و یکی دیگه رو بیارم بذارم جات، ولی...

سخت‌ترین کارا رو می کنم، سخت‌ترین تست‌ها رو حل می‌کنم، رو طولانی‌ترین فیلم‌ها و کتاب‌ها دست می‌ذارم که تو رو لا به لای این سختی و نبود تایم فراموش کنم، اما...

حق نداری حتی یه ثانیه ناامید بشی...