بچها امروز خیلی سینگلی بهم فشار آورده بود تصمیم گرفتم برم حرم، تا وارد شدم یهو یه خانومه ای اومد جلو گفت: ببخشید میشه از من و همسرم عکس بگیرید؟ باهم عکس نداریم. واکنش من:

دیگه تا ابد هروقت «مریض هم» سوگند رو گوش بدم یاد تو می‌افتم.

متعصبی رو بازی و عیبات.

چقدر این پسر تایپ منه آخهههه😭😭😭💘💘💘💘

میگه نه نرو جون من زود.

*فقط چون ازین به بعد قراره اینجوری نباشم.

ولی من فکر می‌کردم تو هدیه‌ی خدایی به من ، بعد اون‌همه درد کشیدن و گریه کردن...

ما دوتا مریض هم بودیم..

چی میشد کنارم صبر می‌کردی؟.

امروز توی راه با دوستم داشتیم می‌خندیدیم به سلیقه‌ام، به اینکه من فقط عاشق آدمای تاکسیک می‌شم و فقط از آدمای سمی خوشم میاد. ولی بعد که تنها شدم، این کتابو باز کردم و این صفحه مثل آوار رو سرم خراب شد و جلوی اون همه آدم توی ایستگاه اتوبوس زدم زیر گریه.... آره عزیزم. من به شدت با کنار آمدن با درد خو گرفته‌ام :)