از اونجایی که خدای من خدای ناممکن‌هاست، من هنوز امیدوارم.

خوش به حال دوستات که میتونن باهات حرف بزنن، خانوادت که باهات نسبت دارن، دوست‌دختر(ا)ت، آدمایی که از کنارت رد میشن، خواننده‌هایی که آهنگاشونو گوش می‌دی، بازیگرایی که فیلماشونو نگاه می‌کنی، برندایی که لباساشونو ‌می‌پوشی و عطراشونو می‌زنی، ماشینت که سوارش می‌شی، پیج‌هایی که فالوشون می‌کنی، رهگذرایی که اتفاقی چشم‌ِ‌ت می‌خوره بهشون... و خلاصه خوش به حال هربنی بشری که یه جوری تو زندگیش با تو یه برخوردی، هرچند کوچیک، داشته...

ببخشید که نتونستم بیام ببینمت، آخه داشتم خوابتو می‌دیدم.

انگار چاقوت تو پشتم جا موند.

اما تو بمون برام.

بیرون طوفانه، زودتر بیا خونه عزیزم.

این دیگه طوفان نیست عذاب الهیه😂

خدا تو را ز من گرفت و به جایش به من موهبت شاعری را عطا نمود

لطفاً اجازه نده من به این لول برسم.

گفتمش عاشقتم ؛ گفت: محبت دارید ای به گور پدر آنکه ادب یادش داد...

وقتی می‌زدی قدم با من، می‌دونستی یه تیزی تو کمر دارم.