جوری که من و بابام خوشحال شدیم از شروع سریال جودی ابوت »»»»»

ای بابا از کجا فهمیدی؟.

انشاالله تابستون می‌خوام برای بار هزارم تمام قسمتای باب اسفنجی رو ببینم.

همش یکی تو اعماق وجودم زمزمه می‌کنه : Everything will be ok in the end... و منم مدام جوابشو میدم که: دیگه به چه دردم می‌خوره؟ دیگه وقتی که کاملا سوختم و کل وجودم آتیش گرفته چه فرقی می‌کنه آتیش خاموش بشه یا همینجوری روشن بمونه؟ دیگه نمی‌خوام. دیگه وقتی ازش دل کندم ، نمی‌خوامش. دیگه وقتی با دوری‌ـش ساختم ، نمی‌خوامش. دیگه وقتی قلبم سنگ شد ، نمی‌خوامش. حالا هرچقدرم اون برگرده و عاشق‌ترین آدم روی کره‌ی زمین باشه ، من دیگه نمی‌خوامش. چون دیگه با نبودش راحتترم و خودمو به شرایط فراق وفق دادم. پس رک و راست بگم؟ درسته دوستت دارم اما دیگه نمی‌خوامت. دیگه اومدنت فایده نداره. پس برو عزیزم. برو پِـیِ کارت. برو همون جایی که تا الان بودی. دیگه هم برنگرد باشه؟ مرسی.

فاخرتر از کریستوفر نولان تو سینما؟ نداریم پسر. نداریم که نداریم.

رازِ‌خلقت‌همه‌پنهان‌شده‌درعینِ‌علـی‌ست ؛ کهکـِشان‌ها‌نَخی‌از‌وصـله‌ی‌ِ‌نعلینِ‌علـی‌ست...

روز‌و‌شب‌از‌تو‌قضا‌از‌تو‌قدر‌می‌گوید "ها‌علـیٌ‌بشرٌ‌کیفَ‌بشر" می‌گوید :)

ولی تو الان باید اینجا می‌بودی.

تاریکی در شب‌هایم می‌رقصد ؛ تنهایی در شب‌هایم می‌خندد...

-

کاش می‌شد خودم را از چشمانش حلق آویز کنم.

منو از رفتنت نترسون ؛ من غمگین‌تر از این حرفام.