آرزوهای دسته جمعی دلی خاکستری نشه . وسط غش‌غشِ خنده یهو فکر نیاد سراغمون و اون خنده تبدیل نشه به یه پوزخند . نگاه حسرتی به گذشتمون نداشته باشیم . برای نجات زندگیمون مجبور به انتخاب راه هایی نشیم که دوستشون نداریم . پشیمون نشیم از خوب بودن . خجالت نکشیم از مهربونی . بدی رو دورن خودمون نهادینه نکنیم . اونقدری بیچاره نشیم که فقط توی بیماری و گرفتاری ها یاد خدا بیفتیم . اونقدری به نفس های زشت درونمون بال و پر ندیم که از موفقیت دیگران ناراحت بشیم . قلبمون اونقدری بزرگ باشه که بابت هر بدی چین نیاریم به ابرومون. اونقدری رشد کنیم که قضاوت و بدگویی رو یک کار به شدت زشت بدونیم و زود هرچی که میاد به ذهن و دهن رو بیان نکنیم . ـ ـــــ باقیش با خودتون ! و جملھ اخر : برآورده شدن آرزوهاتون رو آرزو مۍکنم

ـ ـــــ 🌿🤍 . .

وقتی فهمیدم تکالیفم چقدر کم است مثل پرنده ای بودم که ممدرضاگلزار یارش بود

گر چو فرهادم بھ تلخۍ جان برآید باك نیست بس حکایت هاۍ شیرین باز مۍماند ز من ! - حافظ

و بخوانیم از تایپ های عجیب ِ این زمان ! این رو گفته *ای* آی رو نوشته *ایو* و من مخم هنگ کرد که این دقیقا اسم کدوم دستگاه هس برای کدوم قسمت بیمارستانه برای کی استفاده میشه !

ایشون : دوست خوف من . انقد خوشم میاد ازش

خیلی خستم و خیلی کار دارم . من ؟‌ خوشبختم !

ای بابا . . چرا مُتَبَجه‌ نیستی ، میگم من بَ‌بَخ‌تَرم!😐

خدایا نگاهی به مایی که گاهی خسته ایم بکن . با تشکر !

نیازمند مرخصی تحصیلی هستم‌.‌

فردا ؟ روزی سرشار از خنده های عمیق و انرژی ای بی پایان